بگويد : تو كافرى ، يا بگويد . اى كافر ) جز اينكه بيكى از آن دو برگردد ، اگر بكفر كافرى گواهى داده ( يعنى طرفش واقعا كافر بوده ) كه راست گفته ، و اگر مؤمن است كفر به خودش برگردد ، پس مبادا بمؤمنى طعن زنيد .
6 - على بن حمزة گويد : از حضرت باقر يا حضرت صادق عليهما السلام شنيدم كه فرمود : همين كه لعنت از دهان كسى بيرون آمد ( در هوا ) مردد ماند ، پس اگر جايى پيدا كرد ( كه در آن قرار گيرد ) برود ، وگر نه به صاحب خود ( يعنى گوينده ) برگردد .
7 - ابو حمزه ثمالى گويد : شنيدم حضرت باقر عليه السلام ميفرمود : ( و مانند حديث گذشته را روايت كرده است ) .
8 - ونيز ابو حمزه گويد : شنيدم حضرت صادق عليه السلام ميفرمود : هنگامى كه مردى ببرادر مؤمن خود بگويد : « اف » از پيوند ( دينى ) با او بيرون رفته ، و هر گاه به او بگويد : تو دشمن منى ، يكى از آن دو كافر شده اند ، وخداوند از هر مؤمنى كه نيت بد نسبت ببرادر مؤمنش در دل دارد هيچ عملى را نپذيرد .
9 - حضرت باقر عليه السلام فرمود : هيچ انسانى در چشم مؤمنى ( يعنى روبرو ) به او طعن نزند جز اينكه ببدترين مرگها بميرد ، و سزاوار است كه بخير ( وسعادت ) باز نگردد .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 65
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٦٥