هر كه پشت سر مردى چيزى را گويد كه در اوست و مردم ميدانند كه آن چيز در اوست غيبت او را نكرده ، و هر كه پشت سر كسى چيزى را گويد كه در اوست ولى مردم نمىدانند غيبتش كرده ، و هر كه پشت سر كسى چيزى گويد كه در او نيست به او بهتان زنده است .
7 - عبد الرحمن بن سيابه گويد : شنيدم حضرت صادق عليه السلام ميفرمود : غيبت آنست كه در بارهء برادرت بگوئى چيزى را كه خدا بر او پوشانده است ، و اما چيزى را كه در وجود او آشكار و ظاهر است مثل تندخوئى و شتابزدگى ( گفتن آن ) غيبت نيست ، وبهتان آنست كه در باره اش بگوئى چيزى كه در او نيست .
باب داستانسرائى بر ضرر مؤمن
1 - مفضل بن عمر گويد : حضرت صادق عليه السّلام به من فرمود : هر كه بر ضرر مؤمن داستانى بگويد و قصدش عيب او وريختن آبرويش باشد كه از چشم مردم بيفتد خداوند او را از دوستى خود بدوستى شيطان براند وشيطان هم او را نپذيرند .
2 - عبد الله بن سنان گويد : به آن حضرت عرضكردم : عورت مؤمن بر مؤمن حرامست ؟ فرمود آرى ، عرضكردم : مقصود شما دو عضو پائين تنه اوست ؟ فرمود : آنچه كه فهم تو بدان رفته است نيست همانا عورت مؤمن فاش كردن سرّ اوست .