باب كسى كه همنشينى ورفاقت با او بد است
1 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود ، هر زمان امير المؤمنين عليه السلام بمنبر ميرفت ميفرمود سزاوار است از براى مسلمان كه از رفاقت با سه كس دورى جويد : پرروى بيباكى كه تباهكار است ، واحمق ، ودروغگو ، اما شخص پرروى تباهكار پس كردار خويشتن را براى تو بيارايد ودوست دارد كه تو نيز مانند او باشى ، و نه در كار دين تو را كمك كند و نه در كار آخرت ، و نزديكى با او جفا كارى وسنگدلى است وورود وخروج او ( و رفت وآمدش ) براى تو ننگست ، و اما احمق پس كار خيرى در بارهء تو انجام ندهد وبجلوگيريش از رسيدن بدى به تو اميدى نيست اگر چه خود را بتلاش اندازد وبسا كه بخواهد به تو سودى برساند ولى ( از روى حماقت ) زيانت رساند پس مرگ او به از زندگيش مىباشد ، وخموشى او به از گفتارش ، ودورى او ( از تو ) به از نزديكى اوست ، و اما دروغگو زندگى كردن با او بر تو گوارا نشود ، گفتار تو را به ديگران باز گويد ، و از ديگران بسوى تو آرد ، هر گاه افسانهء را بپايان رساند آن را بافسانهء ديگرى مانند آن بچسباند ( و در نسخهء وافى « مطها » است يعنى بكشاند ) تا بدان جا كه راست گويد ولى كسى باور نكند ، وميانهء مردمان را بدشمنى پراكنده سازد ، و در سينه ها تخم كينه افشاند وبروياند ، از خداى عز وجل بپرهيزيد و خود را بپائيد .
2 - ونيز از آن حضرت عليه السلام حديث كرده كه فرمود : شايسته نيست كه مرد مسلمان با شخص