از آن حضرت پرسيدم : از گفتار خداى عز وجل ( كه در بارهء قرآن فرمايد : ) « به زبان عربى روشنكننده اى است » ( سورهء شعراء آيهء 195 ) ؟ فرمود : يعنى زبانها را بيان كند وزبانى آن را بيان نكند .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : برخى گفته اند : يعنى قرآن نيازمند باستشهاد باشعار عرب و كلمات آنها نيست بلكه به عكس است زيرا قرآن فصيحترين كلامى است كه همگى بدان اعتراف دارند . ( پايان كلام مجلسى ( ره ) ) .
ومحتمل است مقصود اين باشد كه زبان عربى داراى ريزه كاريها ولطائف وكناياتى است كه آنها را به هيچ زبانى نمىتوان ترجمه كرد چنانچه بر اهل اطلاع از ادبيات عرب پوشيده نيست ، و اين بدان جهت است كه لغت عرب جامعترين ووسيعترين لغات است و گاهى براى يك معنى چندين لغت ( كه هر كدام روى نكتهء خاصى وضع شده ) وبالعكس براى چندين معنى گاهى يك لغت وضع شده ( كه آن هم روى قرينه و خصوصيات از هم متمايز ميشوند ) والبته اين مطلب احتياج بتوضيح بيشترى دارد كه از وضع شرح وترجمه ما بيرون است ولى چكيدهء بحث همان است كه گفته شد .
21 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هيچ كس نيست كه آخر سورهء كهف را بخواند جز اينكه در هر ساعتى كه بخواهد از خواب بيدار شود .
22 - سعيد بن يسار گويد : به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم : سليم ( كه نام ) آزاد كردهء شما است يادآور شده كه جز سورهء يس از قرآن چيز ديگرى حفظ ندارد و شب برميخيزد و آنچه ميداند ( يعنى همان سورهء يس را ) ميخواند وبپايان ميرسد و ديگر چيزى بلد نيست كه بخواند آيا همان را تكرار كند و دوباره بخواند ؟ فرمود : آرى باكى نيست .
23 - سالم بن سلمة گويد : مردى براى حضرت صادق عليه السّلام قرآن ميخواند ( و آن حضرت گوش ميداد ) و من شنيدم كه حروفى از آن كه ميخواند آن طور كه مردم ميخوانند نبود ( و از نظر حروف وقرائت تفاوت