( يعنى دورى از رحمت حق ) گردد ، و چه بسا كه هر دوى آنها سزاوار آن شوند ، معتب ( كه يكى از دوستان مخصوص آن حضرت بود ) عرضكرد : خدا مرا بقربان تو گرداند ! آنكه ظالم وستمكار است اين سزاى اوست ، اما مظلوم چه جرمى دارد ( كه سزاوار بيزارى ولعنت شود ؟ ) فرمود : براى آنكه برادر خود را بآشتى وپيوست با خود دعوت نمىكند ، و از گفتار او صرف نظر نمىكند ( و آن را نشنيده نميگيرد ) شنيدم پدرم ميگفت : هر گاه دو تن با هم ستيزه كنند و يكى بر ديگرى غالب آيد ، بايد آن ستمديده ومظلوم نزد رفيق ستمگر خود رود و به او بگويد : اى برادر من ستمكارم ، تا جدائى ميانهء او ورفيقش از بين برود ، پس خداى تبارك و تعالى حكيم وعادل است و داد مظلوم را از ظالم بستاند .
2 - حضرت صادق عليه السلام فرمود : كه رسول خدا ( ص ) فرموده : بيش از سه روز جدائى وقهر كردن روا نيست .
شرح - مجلسى عليه الرحمة گويد : ظاهر اين حديث اينست كه اگر ميانهء دو برادر ايمانى در اثر كوتاهى كردن در آداب معاشرت كدورت ونقارى پيدا شد وسرانجام بقهر وجدائى كشيد نبايد بيش از سه روز بمتاركه ادامه دهند ، و اما در آن سه روز ظاهرا عفو شده است و آن سبب تسكين غضب وبدخلقى در اين مدت است ، با اينكه دلالت آن بر جواز ادامه تا سه روز بمفهوم حديث است ودلالت مفهوم ( واستدلال به آن ) ضعيف است .
و ( بايد دانست كه ) اين گونه اخبار مخصوص است به غير بدعتگذاران وهوا پرستان و آنان كه بر گناه خو گرفته اند ورها نمىكنند ، وگر نه قهر وجدائى از آنان مطلوب و اين خود يكنوع نهى از منكر است .
3 - ابو بصير گويد : از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم : از مرديكه از خويشاوندانش بخاطر اينكه مذهب حق را نمىشناسند ( وشيعه نيستند ) ببرد ( و قطع مراوده كند ) ؟ فرمود : سزاوار نيست كه از آنها ببرد .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 44
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٤٤