باب نوادر
1 - حضرت باقر عليه السّلام فرمود : قرآنخوانان سه گروه اند يكى آنكه قرآن خواند و آن را سرمايهء كسب خود كند وپادشاهان را با آن به دو شد وبمردم بزرگى بفروشد .
و ديگر مردى است كه قرآن را بخواند و حروف آن را نگهدارى كند ولى حدود آن را ضايع سازد و آن را چون قدح ( جام آب ) نگهدارى كند ( يعنى براى خودنمائى وهنگام سودجوئى از آن منتفع گردد و در ساير اوقات پشت سر اندازد چنان كه شخص سواره جام آبش را پشت سرش مىآويزد و مانند اين كلام در كتاب دعاء باب صلوات گذشت مراجعه شود ) خداوند امثال اينان را در قرآنخوانان زياد نكند .
و ديگر مردى است كه قرآن خواند وداروى قرآن را بر دل دردمندش نهد و براى ( خواندن وبكار بستن ودقت وغور در معانيش ) شب زنده دارى كند وروزش را بتشنگى بسر برد ، و در هنگام نمازهايش و جاهاى آن بدان قيام كند ، و از بستر خواب بخاطر آن دورى گزيند ، وبخاطر اين دسته از مردمان است كه خداى عزيز جبار بلا را بگرداند ، وببركت ايشان است كه خداى عز وجل شر دشمنان را باز دارد ، وبسبب آنان است كه خداى عز وجل از آسمان باران فرستد ، پس به خدا سوگند اينها در ميان قرآنخوانان از كبريت احمر كميابترند .
2 - اصبغ بن نباته گويد : شنيدم از امير المؤمنين عليه السّلام كه ميفرمود : قرآن در سه بخش نازل شده يك بخش آن در بارهء ما ودشمنان ما است ، وبخش ديگر در سنتها و امثال است ، وبخش سوم در واجبات و احكام است .