13 - ابو بصير گويد : به حضرت باقر عليه السلام عرضكردم : هر گاه قرآن را با صداى بلند ميخوانم شيطان نزدم آيد وگويد : تو با اين كار بخانوادهء خودت و مردم خودنمائى ( وريا ) ميكنى ؟ فرمود : اى ابا محمد با صوت ( وآواز ) متوسطى بخوان كه خانواده ات بشنوند ، وآوازت را در خواندن قرآن در گلو بچرخان زيرا خداى عز وجل آواز خوش را كه در گلو چرخانده شود دوست دارد .
باب كسى كه هنگام خواندن قرآن خود را بغش مىزند
1 - جابر گويد : به حضرت باقر عليه السلام عرضكردم : مردمى هستند كه چون آيه اى از قرآن را ذكر كنند و يا براى آنان خوانده شود مدهوش گردند وچنان مينمايد كه اگر دستها يا پاهايش را ببرند نمىفهمد ؟ فرمود : سبحان الله اين كار شيطان است بچنين چيزى توصيف نشده اند ، وهمانا تأثر از قرآن باينست كه دل نرم شود وبرقت قلب واشك ريختن وترس است .
وبسند ديگر نيز جابر اين حديث را از آن حضرت عليه السلام روايت كرده است .