ميگوئى ده بار : « اعوذ با لله السميع العليم * ( مِنْ هَمَزاتِ الشَّياطِينِ وأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَنْ يَحْضُرُونِ ) * ، ان الله هو السميع العليم »
پيش از آفتاب زدن و پيش از غروب ، و اگر فراموش كردى آن را قضا ميكنى چنانچه نماز را قضا ميكنى هر گاه فراموش كنى .
توضيح - مجلسى ( ره ) گويد : اين حديث ضعيف است و كسى را هم نديده ام كه بخاطر اين حديث قائل بوجوب اين ذكر در صبح وشام شده باشد جز جمع كم واندكى از متأخرين از محدثين ، و بنا بر اين مقصود از سنة واجبة يعنى لازمه ومؤكدة ( نه واجب به معناى فرض و آنچه در اصطلاح فقهاء است ) و در آخر حديث هم كه فرمايد : او را مانند نماز كه فراموش كنى اگر فراموش شد قضا كن « مجلسى ( ره ) گويد : احتمال دارد مقصود نماز واجب باشد ومحتمل است مقصود نماز مستجب باشد ( پس اين جمله نيز دلالتى بر وجوب نكند چنانچه در بارهء نمازهاى مستحبى مانند نماز شب هم دستور به قضاى آن در روز در صورت فراموشى رسيده است ) .
32 - محمد بن مروان از حضرت صادق عليه السّلام حديث كند كه فرمود : بگو : « استعيذ با لله من الشيطان الرجيم واعوذ با لله ان يحضرون ، ان الله هو السميع العليم »
وبگو : « لا إله الا الله وحده لا شريك له يحيى ويميت وهو على كل شىء وقدير »
گويد : مردى به آن حضرت عرضكرد : ( گفتن ) آن فرض شده ومحدود است ؟ فرمود : آرى فرض شده ومحدود است ، پيش از آفتاب زدن ده بار و پيش از غروب نيز ده بار ميگوئى و اگر چيزى از آن از تو فوت شد از شب يا از روز آن را قضا كن .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : اين روايت نيز ( مانند حديث گذشته از جهت سند ) ضعيف است - وسپس گويد : « فرض » در اصطلاح اخبار آن چيزى است كه وجوب آن از قرآن ظاهر گشته ، و در برابرش سنت آن چيزى است كه وجوب آن از سنت ظاهر شود ، و گاهى نيز فرض اطلاق گردد بر آنچه رجحان آن از كتاب ظاهر شود خواه واجب باشد وخواه مستحب و در مقابلش سنت نيز گاهى بر اعم از واجب اطلاق شود سپس كلمات اهل لغت را در معناى فرض ذكر مىكند كه گفته اند : فرض به معناى توقيت وقراءة وسنت و
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 306
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٠٦