مقصود از آن دعاى پيش از زدن آفتاب و پيش از غروب آن است ، و آن ساعت اجابت است .
2 - حضرت باقر عليه السلام فرمود : همانا ابليس - كه لعنتهاى خداوند بر او باد - لشكرهاى شبانهء خود را از آنجا كه خورشيد غروب كند و از آنجا كه برآيد ( به اطراف ) پراكنده كند ، پس در اين دو ساعت بسيار ذكر خدا گوئيد ، و از شر ابليس ولشكريانش به خدا پناه بريد ، وخردسالان خود را در اين دو ساعت به خدا بسپاريد زيرا كه اين دو ساعت ، ساعتهاى غفلت است ( كه مردمان در اين دو ساعت از ياد خدا بيرون روند ) .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : گويا در كلام محذوفى است و اصل كلام اين طور است : « يبث جنود الليل وجنود النهار حيث تطلع الشمس » وبقرينه سياق و روش كلام در آن اعمال شده ، و در برخى نسخه ها « جنوده » بدون ذكر شب و روز است و آن ظاهرتر است .
3 - رزين از يكى از دو امام باقر و يا صادق عليهما السلام حديث كند كه فرمود : هر كه بگويد : « اللهم انى اشهدك و اشهد ملائكتك المقربين وحملة عرشك المصطفين انك انت الله لا إله انت الرحمن الرحيم وان محمدا عبدك ورسولك وان فلان بن فلان ( و بجاى آن نام امام زمان و پدر بزرگوارش عليهما السلام را ببرد ) امامى ووليى واباه رسول الله صلى الله عليه وآله و سلم وعليا والحسن والحسين وفلانا وفلانا - وامامان بعد از حسين عليه السلام را تا برسد به امام زمان عليه السلام نام ببرد - ائمتى واوليائى على ذلك احيا وعليه أموت وعليه ابعث يوم القيامة وأبرأ من فلان و فلان و فلان » پس اگر در همان شب بميرد وارد بهشت گردد .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 291
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٩١