برخوردم نفرينش كردم ، گويد : فرمود : چون به تو پشت كند ورو گرداند نفرينش كن ، پس من اين كار را كردم وزمانى نگذشت كه خدا مرا از شر او آسوده كرد .
شرح - ظاهر اين خبر با ذيل حديث اول از باب قبل كمى منافات دارد زيرا در آنجا فرمود نفرين در حق همسايه صحيح نيست ومستجاب نشود چون انسان ميتواند خانه خود را بفروشد و از وى خلاص شود و در اينجا فرمود نفرين با چنين شرطى ( يعنى هنگام پشت كردن ورو گرداندنش ) پذيرفته گردد و رفع تنافى بقرينهء عنوان باب بدين است كه در حديث قبل مراد نفرين در حق همسايه ايست كه صدمه اش به انسان تنها از جهت همسايگى است نه از راه دشمنى . و در اين خبر مراد نفرين بدشمنى است كه در همسايگى انسان است نه همسايه فقط .
2 - و از حضرت ابى الحسن عليه السلام روايت شده كه فرمود : هر گاه يكى از شماها بر دشمن نفرين كند بگويد : « اللهم اطرقه ببلية لا اخت لها وابح حريمه » ( يعنى بار خدايا او را ببلاى شبانه كه مانند ندارد دچار كن ، ودشمن را بر او چيره ساز ) .
3 - يونس بن عمار گويد : به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم : من گرفتار همسايه اى - از قريش از آل محرز - شده ام كه نام مرا فاش كرده ومرا شهرهء مردم ساخته ( كه همه مرا بشناسند ) هر گاه به او بگذرم گويد اين رافضى است ومالها را بنزد جعفر بن محمد ميبرد ؟ گويد : حضرت به من فرمود : در نماز شب به او نفرين كن آنگاه كه به سجده روى در سجدهء آخر از دو ركعت اول ، پس خداى عز وجل را حمد كن وتمجيد نما وبگو : ( آنچه ترجمه اش اينست : ) بار خدايا فلان پسر فلان مرا شهرهء مردم كرده ، ونام مرا فاش كرده ومرا بخشم آورده و در معرض خطرها قرار داده بار خدايا او را با تير شتابانى بزن كه او را از من باز دارى ،
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 277
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٧٧