بازگشتند وعرضكردند : اى رسول خدا آنچه فرموديد به گوش اغنياء رسيد و آنان ( نيز ) آن را به كار بستند ( واكنون هر دو ثواب را دريافت كنند ؟ ) فرمود : اين فضل خدا است بهر كه خواهد دهد .
توضيح - مجلسى ( ره ) گويد : ظاهر اين حديث آنست كه فقراء در فضيلت باغنياء نرسند با اينكه ثواب فقر و صبر آنها بر فقر بسيار بزرگ است چنانچه در اخبار زيادى گذشت ، واخبارى نيز بود كه دلالت داشت بر اينكه هر كه كار خيرى را آرزو كند وبرايش فراهم نگردد خداى كريم ثواب آن را به او عطا فرمايد ، وشايد آن حضرت ( ص ) اين مژده را به آنان نداده تا اجرشان زيادتر باشد ، يا ميخواسته است آنها را ادب كند كه آنچه را بوى حسد وراضى نبودن به قضا وتقديرات خدا ميدهد واگذارند .
2 - فضيل از يكى از دو امام باقر و يا صادق عليهما السلام حديث كند كه فرمود : شنيدم از آن حضرت كه ميفرمود : * ( لا إله الا الله و الله اكبر ) * بسيار بگوئيد ، زيرا چيزى نزد خداى عز وجل محبوبتر از گفتن * ( لا إله الا الله ، والله اكبر ) * نيست .
3 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : « سبحان الله » گفتن نيمى از ميزان اعمال است ( كه نيم آن را پر كند ) و « الحمد لله » همهء ميزان را پر كند ، و « الله اكبر » ميان آسمان زمين را پر كند .
شرح - فيض ( ره ) گويد : شايد سرش اين باشد كه براى خداى سبحان صفات ثبوتى جمالى وصفات سلبى جلالى است ، و هر گاه بنده اى هر دوى آنها را آورد ميزانش پر شود ، اما تسبيح چون فقط از صفات سلبى جلالى است نيمى از ميزان پر گردد ، ولى حمد گفتن هر دو را شامل گردد ، هم از صفات ثبوتى جمالى است وهم از صفات سلبى جلالى پس از اين نظر حمد خدا گفتن همهء ميزان را پر كند ، ولى باز هم تسبيح وتحميد از ميزان بنده نگذرند ، زيرا آن دو باندازهء فهم ودانش ومعرفت آن بنده در بارهء صفات خدا است ، ولى گفتن « الله اكبر » چون يك برترى دادن مجملى است كه تنها با جمال دانستن آنچه خداوند بر آن برترى دارد در اين باره كافى است ، پس آن ميان زمين وآسمان را پر كند .
4 - حضرت باقر عليه السلام فرمود : رسول خدا ( ص ) به مردى گذر كرد كه در باغش درخت ميكاشت
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 268
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٦٨