اكنون ثواب وپاداش تو چنين وچنان است ، وباز در بارهء فلان چيز و فلان چيز مرا خواندى ( و دعا كردى ) و من اجابت تو را بتأخير انداختم وپاداش تو چنين وچنان است ، فرمود : پس مؤمن آرزو كند كه كاش هيچ دعائى از او در دنيا اجابت نمىشد براى آنچه ثواب وپاداش نيك كه مىبيند .
باب ( ذكر ) صلوات بر محمد ( ص ) وخاندانش عليهم السلام ( در دعا و غير آن )
1 - حضرت صادق عليه السلام فرمود : پيوسته دعا محجوبست ( وميانهء آن واستجابتش حجاب وپرده اى حائل است ) تا بر محمد وآلش صلوات فرستاده شود ( كه آنگاه پرده وحائل بر طرف شود ) .
شرح - جز رى در نهايه گفته است : صلاة در لغت به معناى دعا است ، وعبادت مخصوصه را كه شامل دعا است صلاة گفته اند ، وبرخى گفته اند : صلاة در لغت به معناى تعظيم است ، وعبادت مخصوصه را هم صلاة گفته اند چون در آن تعظيم خداوند است - تا آنكه گويد - : و اما اينكه گوئيم « اللهم صل على محمد » معنايش اينست كه خدايا او را بزرگوار كن در دنيا بوسيلهء بلند كردن نام او وآشكار كردن دعوت و نگهدارى شريعتش ، و در آخرت بقبول كردن شفاعت او در بارهء امتش و دو چندان كردن اجر وپاداشش .
فيض ( ره ) در وافى گويد : معناى صلاة خدا بر پيغمبرش ( ص ) افاضهء انواع كرامات ولطائف نعمتها است بر او ، و اما صلوات ما و فرشتگان بر او پس آن درخواست آن كرامت وافاضهء آن بر او است .
ومجلسى ( ره ) گويد : مشهور آنست كه صلاة از خداى سبحان رحمت است و از فرشتگان استغفار ( و طلب آمرزش ) و از بندگان دعا است . و در معناى « آل » گفته است : آل پيغمبر ( ص ) نزد شيعهء اماميه عترت طاهره وخاندان معصوم او هستند ، و اين كه شهيد ثانى ( ره ) آن را مخصوص بأمير المؤمنين وفاطمه وحسن وحسين عليهم السلام كرده است وجهى ودليلى ندارد ، و اما نزد عامه در اين باره اختلاف بسيارى است پس برخى گفته اند : آل پيغمبر ( ص ) تمامى امت او هستند وبرخى گفته اند : عشيره اويند ، وبرخى گفته اند ، هر كه از بنى هاشم وبنى عبد المطلب كه گرفتن زكات بر آنها حرام است آل پيغمبرند ، سپس وجوهى براى اينكه دعا بدون صلوات محجوبست ذكر فرموده است .