7 - ونيز آن حضرت عليه السلام فرمود : همانا بنده اى كه دوست خدا است در پيش آمدى كه براى او رخ داده دعا كند ، و خدا بفرشته اى كه موكل به او ( يا به آن دعا ) است فرمايد : حاجت بندهء مرا بر آور ولى در ( دادن ) آن شتاب مكن زيرا كه من ميل دارم صدا وآواز او را بشنوم . وهمانا بنده اى دشمن خدا بدرگاه خداى عز وجل در بارهء اتفاقى كه براى او پيش آمده دعا كند پس بفرشتهء موكل بر او ( يا بر آن دعا ) گفته شود : حاجتش را برآور و در ( دادن ) آن شتاب كن زيرا من خوش ندارم آواز و صدايش را بشنوم .
فرمود : پس مردم ( كه خبر از اين جريان ندارند به آن كه حاجتش زود برآورده شده ) گويند : به اين داده نشده جز براى گرامى بودنش ( نزد خدا ، و به آن كه در اجابتش تأخير شده گويند : ) از او دريغ نشده جز براى زبونى وخواريش .
8 - ابو بصير گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : پيوسته مؤمن در حال خير واميدوارى است تا مادامى كه شتاب نكند پس نوميد شود و دعا را رها كند ، عرضكردم : چگونه شتاب كند ؟ فرمود : گويد از فلان وقت و فلان وقت دعا كرده ام واجابت آن را نمىبينم ؟ .
9 - ونيز آن حضرت عليه السّلام فرمود : همانا مؤمن خداى عز وجل را در بارهء حاجت خود بخواند وخداى عز وجل فرمايد : اجابت او را بتأخير اندازيد بخاطر شوقى كه بآواز ودعاى او دارم ، پس چون روز قيامت شود خداى عز وجل فرمايد : اى بندهء من تو مرا خواندى ( و دعا كردى ) و من اجابت را پس انداختم
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 246
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٤٦