و بعد اقرار بگناه ، آنگاه درخواست ، همانا به خدا سوگند هيچ بنده اى از گناه بيرون نشده جز باقرار به آن .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : شايد مراد از مدح بيان آن چيزهائى است كه دلالت بر بزرگوارى ذات وصفات او دارد بدون ملاحظهء نعمت ، ومراد بستايش وثناء : اعتراف بنعمتهاى او وشكرگزارى بر آنها است .
4 - ونيز از آن حضرت عليه السّلام مانند حديث گذشته روايت شده جز اينكه در اين حديث فرموده سپس ستايش و بعد اعتراف بگناه ( و بجاى اقرار كه در حديث گذشته بود اعتراف ذكر شده ) .
5 - حارث بن مغيره گويد : كه حضرت صادق عليه السلام فرمود : هر گاه خواهى دعا كنى پس خداى عز وجل را تمجيد كن ، وسپاسگزار واو را تسبيح و تهليل بگو واو را ثنا گوى ( وستايش كن ) و بر محمد ( ص ) وآل او صلوات فرست سپس درخواست كن تا به تو داده شود .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : گاهى گفته شود كه تمجيد گفتن « الله اكبر » است ، وتحميد « الحمد لله » است ، و تسبيح « سبحان الله » است ، و تهليل « لا إله الا الله » است ، وثناء آن است كه نعمتهائى كه خداوند بر بنده عطا فرموده بشمارد ، ولى دور نيست كه معانى اينها را تعميم دهيم كه شامل گردد هر چه را به اين معانى برسانند واختصاصى به اين الفاظ مخصوص نداشته باشد چنانچه تمجيد بر « لا حول ولا قوة الا با لله » نيز اطلاق شده است .
6 - ونيز حضرت صادق عليه السلام فرمود : هر گاه يكى از شما حاجتى خواهد پس پروردگار را ستايش كند واو را مدح گويد ، زيرا چون مردى از سلطان حاجتى خواهد بهترين سخنى كه توانائى آن را دارد براى او آماده سازد ، پس چون حاجتى خواستى پس خداى عزيز جبار را تمجيد كنيد واو را مدح گوئيد وستايش كنيد ( و با اين بيان ) ميگوئى : « يا اجود من اعطى ، و يا خير من سئل ، يا ارحم من استرحم ، يا احد يا
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 238
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٣٨