شش يك از اول نيمهء شب .
باب رغبت ورهبت وتضرع وتبتل وابتهال واستعاذه ومسألت
توضيح - رغبت به معناى ميل وشوق ورهبت به معناى ترس وبيم ، وتضرع يعنى فروتنى كردن ، وتبتل به معناى بريدگى وانقطاع بدرگاه خداوند ، وابتهال به معناى زارى كردن است واستعاذه يعنى پناه جستن ، ومسألت به معناى درخواست كردن است ، اينها ترجمه هاى فارسى آن است ومعانى ديگر آنها در ضمن اخبار بيايد .
1 - ابو اسحاق گويد : حضرت صادق عليه السلام فرمود : رغبت آن است كه كف دو دست خود را بسوى آسمان بدارى ، ورهبت آن است كه پشت دستهايت را بسوى آسمان بدارى . و در گفتار خداى عز وجل : * ( وتَبَتَّلْ إِلَيْه تَبْتِيلًا ) * فرمود : تبتل : دعا كردن بيك انگشت است كه بدان اشاره كنى ، وتضرع اينست كه با دو انگشت اشاره كنى و آن دو را حركت دهى ، وابتهال : بالا بردن هر دو دست است و اين كه آنها را بكشى ، و اين موقع اشك ريختن است ، وسپس دعا كن .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : در اين خبر ونظائر آن در معناى رغبت دو احتمال است اول : اينكه معنى اين باشد كه اگر در حال دعا شوق واميد بر او غالب شد سزاوار است كه دو كف دستهاى خود را به آسمان باز دارد كه گويا ميخواهد رحمت خدا را دريافت كند ، و اگر ترس وبيم بر او غالب آمد از اينكه دعايش باجابت رسد پشت دو دست را به آسمان كند كنايه از اينكه بخاطر بسيارى گناه سزاوار حرمان است اگر چه مقتضاى كرم وجود خداوند فضل واحسان به اوست .
دوم : معنى اين باشد كه اگر براى سودى دعا مىكند سزاوار است دو كف را به طرف آسمان بردارد ، و اگر دعا براى دفع زيانى است كه از آمدن آن ترسان است پشت دستها را به آسمان كند كه گويا آن را