ميرفت و براى حاجت خود دعا ميكرد بدان چه خدا ميخواست .
توضيح - « وشم شيئا من الطيب »
كنايه از استعمال آن است چنانچه ترجمه شد ، ونيز مرحوم مجلسى و ديگران گفته اند : و اين حديث دلالت كند كه دعا چند شرط دارد ( 1 ) هنگام زوال باشد ( 2 ) صدقه دادن پيش از آن ( 3 ) استعمال عطر ( 4 ) به مسجد رفتن .
8 - ونيز آن حضرت عليه السلام فرمود : هر گاه بدنت لرزيد وچشمت گريان شد پس خود را باش ، خود را باش ( وبوسيلهء دعا بگير از خداى سبحان آنچه خواهى - از فيض ره - ) كه به تو توجهى شده است .
توضيح - « قصد قصدك » آن طور كه ترجمه شد بنا بر وجهى است كه فيض ( ره ) ومجلسى ( قده ) و ديگران معنا كرده اند باينكه « قصد » بصيغهء مجهول خوانده شود و « قصدك » نائب فاعل آن باشد يعنى « برآورده شدن قصد ، ومقصود تو مورد قصد وارادهء حقتعالى قرار گرفته است » و ممكن است « قصد » بصيغهء معلوم خوانده شود و « قصدك » نيز فاعلش باشد ولى به اين نحو چنانچه مجلسى ( ره ) گويد بعيد است .
9 - حضرت باقر عليه السّلام فرمود : خداى عز وجل از ميان بندگان مؤمنش آن بنده اى را دوست دارد كه بسيار دعا كند ، پس بر شما باد بدعا از هنگام سحر تا زدن آفتاب زيرا آن هنگامى است كه درهاى آسمان در آن هنگام باز گردد ، وروزيها در آن تقسيم شود ، وحاجتهاى بزرگ برآورده شود .
10 - عمر بن اذينه گويد : شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه ميفرمود : همانا در شب ساعتى است كه درك نكند آن را بندهء مسلمانى كه در آن نماز گزارد وخداى عز وجل را در آن ساعت بخواند ( وبدرگاهش دعا كند ) جز اينكه اجابت شود ( ودعايش مستجاب گردد ) و اين ساعت در هر شب هست ، عرض كردم : خدايت خير دهد بفرمائيد آن چه ساعتى از شب است ؟ فرمود : هنگامى كه نيمى از شب بگذرد ،
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 228
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٢٨