و در حديث ديگر است كه : يك دعائى كه در پنهانى كنى بهتر است نزد خداوند از هفتاد دعا كه آشكار كنى .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : اين دو حديث دلالت كند بر اينكه پنهان كردن دعا بهتر از آشكار كردن آنست ، و اين كه دعاى در پنهانى برابر است يا بهتر است از هفتاد دعاى آشكار در صورتى كه آشكار كردن آن مشوب برياء وسمعه نباشد وگر نه ميان آنها نسبتى نيست .
و اما جمع ميان اين اخبار و آنچه روايت شده است از اينكه مستحب است اجتماع در دعا پس از اين بحث در آن بيايد ان شاء الله تعالى .
باب اوقات وحالاتى كه اميد اجابت دعا در آنها رود
1 - حضرت صادق عليه السلام فرمود : دعا را در چهار هنگام بخوانيد : هنگام وزيدن بادها ، و ( گاه ) بر طرف شدن سايه ها ( يعنى هنگام ظهر ) ، و ( نزد ) فرو شدن باران ، و ( هنگام ) ريخته شدن اولين قطره خون مؤمن ( در جهاد يا غير آن ) زيرا در اين چيزها درهاى آسمان باز شود .
2 - ونيز آن حضرت عليه السلام فرمود : دعا در چهار جاه باجابت رسد : در نماز وتر ، و بعد از سپيده دم ، و بعد از ظهر ، و بعد از مغرب .
توضيح : مجلسى ( ره ) گويد : ظاهر اينست كه در سه مورد اخير بعد از نمازهاى اين اوقات است نه بعد از دخول اوقات . ( مترجم گويد : وجهى براى اين استظهار به نظر نرسيد ، والله اعلم ) .
3 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود : امير المؤمنين عليه السّلام فرموده است : دعا را در چهار جا غنيمت شماريد