4 - ونيز حضرت صادق عليه السلام فرمود : هر كه از فضل خداى عز وجل درخواست نكند نيازمند و فقير گردد .
5 - حماد بن عيسى گويد : شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه ميفرمود : دعا كن ومگو كار از كار گذشته است زيرا دعا همان عبادت است وخداى عز وجل فرمايد : « آنان كه از عبادت من تكبر ورزند زود است كه سرافكنده بدوزخ در آيند » ( سورهء مؤمن آيهء 60 ) ونيز فرموده است : « مرا بخوانيد تا اجابت كنم » ( اين آيه نيز اول همان آيه پيشين است ) .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : مقصود اينست كه چنانچه پيش گفته شد دعا به خودى خود عبادت است زيرا در اين آيه آن را عبادت دانسته وخداى تعالى بدان فرمان داده پس بر فرض كه باجابت نيز نرسد بخاطر اطاعت امر او بايد انجام شود مانند ساير عبادات ، و ترك آن موجب خوارى وكوچكى وورود در دوزخ است چنانچه آيه بر آن دلالت دارد ، علاوه بر اينكه خداى سبحان وعدهء اجابت فرموده و در وعدهء خويش تخلف نورزد ، و اين مطلب با تقدير هم منافات ندارد ، زيرا دعا نيز مقدر است وفايده اى هم كه بر آن مترتب شود مقدر گرديده است .
6 - سيف تمار گويد : شنيدم از حضرت صادق عليه السلام كه ميفرمود : بر شما باد به ( ملازمت ) دعاء ، زيرا به هيچ چيز مانند آن به خدا نزديك نشويد ، و هيچ حاجت كوچكى را بخاطر كوچكيش رها نكنيد از اينكه براى آن بدرگاه خداوند دعا كنيد ، زيرا آن كس كه حاجات كوچك بدست اوست همان كس است كه حاجات بزرگ در اختيار اوست .
شرح - يعنى نپنداريد كه كارهاى كوچك بدون تقدير خداوند انجام شود بلكه تمامى كارها از كوچك و بزرگ بدست او است .
7 - ونيز آن حضرت عليه السّلام فرمود : دعاء همان عبادتى است كه خداى عز وجل فرموده است
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 212
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢١٢