16 - حكم بن سالم گويد : دسته اى از مردم وارد شدند ( بر حضرت باقر و يا حضرت صادق عليهما السلام - چنانچه مجلسى ( ره ) گويد ) پس آن حضرت آنها را موعظه كرد ، سپس فرمود : هيچ كدام از شما نيست جز اينكه بهشت را با آنچه در آنست به چشم خود ديده ، ودوزخ و آنچه در آنست ديده است اگر قرآن را راست ودرست دانيد ( و آن را باور داريد ) .
شرح - يعنى اگر انسان ايمان به قرآن و آنچه در آنست داشته باشد و يقين داند كه هر چه خداوند در قرآن فرموده از حالات قيامت ونعمتهاى بهشتى وعذابهاى دوزخ بدون كم و زياد بيايد وبدان برسد پس چنين كسى مانند آن كس است كه به چشم خود تمامى آن نعمتها وعذابها و خود بهشت ودوزخ را ديده باشد .
17 - سماعه گويد : از حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام شنيدم كه ميفرمود : كار خير زياد هم كه باشد شما آن را زياد نشماريد ، و گناه كم هم اگر هست شما آن را كم نشماريد زيرا گناه كم است كه فراهم شود تا بسيار گردد ، و از خدا در نهانى بترسيد تا خودتان انصاف وعدالت كرده باشيد ، وبسوى اطاعت خداوند شتاب كنيد ، وراست بگوئيد و امانت را به صاحبش بدهيد زيرا كه آن بسود شما است ، و در آنچه بر شما حلال نيست وارد نشويد زيرا كه آن بزيان شما است .
شرح - مجلسى ( ره ) در جملهء « حتى تعطوا من انفسكم النصف . . . »
گويد : يعنى انصاف باينكه از خدا مىترسيد ، يا خودتان قاضى و حاكم خود باشيد و محتاج به حاكم ديگرى كه ميان شما حكم كند نباشد .
18 - محمد بن مسلم گويد : از امام باقر عليه السلام شنيدم كه ميفرمود : چه بسيار خوب است حسنات ( كارهاى نيك وشايسته ) بدنبال سيئات ( كارهاى بد وگناهان ) و چه بسيار بد است سيئات در دنبال حسنات .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 196
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٩٦