آيد كوچك نيست ( يا كوچك شمرده نشود ) و آنچه در روز قيامت زيان رساند كوچك نباشد ، پس در آنچه خداى عز وجل بشما آگاهى داده مانند كسى باشيد كه به چشم خود ديده باشد .
15 - حفص بن غياث گويد : شنيدم حضرت صادق عليه السّلام ميفرمود : اگر بتوانى كه شناخته نشوى ( وگمنام باشى ) همان كار را بكن ، چه باكى بر تو باشد كه مردم تو را نستايند ؟ و چه باكى است تو را كه نزد مردم نكوهيده باشى در صورتى كه نزد خدا پسنديده باشى ؟ سپس فرمود : پدرم على بن ابى طالب عليه السّلام فرموده خيرى در زندگى نيست جز براى دو نفر : ( يكى ) مردى كه هر روز كار خيرى ( بر كارهاى خير گذشته ) بيفزايد ، و ( ديگر ) مردى كه مرگش را با توبه تدارك ببيند وكجا توبه تواند ؟ به خدا سوگند اگر سجده كند تا گردنش بريده شود بجز با ولايت ( ودوستى ) ما أهل بيت ، خداى تعالى توبه اش را نپذيرد .
آگاه باشيد آيا كيست كه حق ما را بشناسد واميد ثواب بوسيلهء ما داشته باشد ؟ وبخوراك نيم مد ( كه تقريبا پنج سير است ) در هر روز راضى باشد ، وبدان چه از جامه كه عورتش را بپوشاند وسرش را در خود مستور سازد ( خشنود باشد ) با اينكه در همين اندازه هم ترسان وهراسان باشند ، ودوست دارند بهره شان از دنيا همان باشد و به همينسان خداى عز وجل آنها را توصيف كرده وفرموده است : « و آنان كه در راه خدا بدهند آنچه به آنها داده شده ودلشان ترسان است كه بسوى پروردگارشان بازگشت كنند » ( سورهء مؤمنون آيهء 60 ) سپس فرمود : چه چيز به آنها داده شده ؟ به خدا سوگند بدانها - با اطاعت خدا - محبت وولايت ( ما خاندان ) داده شد و با اين حال باز هم ترسانند ، ترسشان شك وترديد نيست ، بلكه مىترسند مبادا در دوستى وفرمانبردارى از ما مقصر باشند ؟ .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 195
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٩٥