باب نادر ديگر
1 - ابن بكير گويد : از حضرت صادق عليه السلام از گفتار خداى عز وجل پرسيدم ( كه فرمايد ) « و هر چه مصيبت بشما رسد بواسطهء آن چيزى است كه خودتان كرده ايد » حضرت ( دنبالهء آيه را خواند و ) فرمود : « و از بسيارى از گناهان بگذرد » ( سورهء شورى آيهء 30 ) گويد : من عرضكردم مقصودم دنبالهء آيه نبود ( بلكه ) بفرمائيد آنچه بعلى عليه السلام و آنان كه مانند او بودند از خاندانش رسيد از همين باب بود ؟ ( يعنى آنها چه كرده بودند كه آن همه مصيبت وبلا بدانها رسيد ؟ ) فرمود همانا رسول خدا ( ص ) در هر روز بدون اينكه گناهى داشته باشد هفتاد بار استغفار ميكرد .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : پاسخ حضرت باينكه : « رسول خدا روزى هفتاد بار . . . ) دو احتمال دارد : اول اينكه چنانچه استغفار پيغمبر ( ص ) براى ريختن گناهى نبود بلكه براى بالا بردن درجه اش بوده است ، همچنين گرفتارى ومصيبتهائى كه بعلى عليه السلام وخاندانش رسيده كفارهء گناهان نبوده بلكه براى بالا رفتن درجات آنها وبسيارى ثوابشان بوده . دوم : اينكه مقصود اين است كه استغفار پيغمبر ( ص ) براى ترك اولى يا عدول از عبادت افضل بادنى و امثال اينها بوده است وابتلاء آنها هم به همين خاطر بوده ، ولى معناى اول روشنتر است چنانچه خبر بعدى به آن دلالت كند .
2 - على بن رئاب گويد از حضرت صادق عليه السلام پرسيدم از تفسير گفتار خداى عز وجل « آنچه بشما از مصيبتها رسد براى آن چيزى است كه خودتان كرده ايد » بفرمائيد : آنچه بعلى و اهل بيت ( معصومين او ) عليهم السلام رسيد بخاطر كارى بود كه آنها كرده بودند ، با اين كه آنان خاندان طهارت وهم معصوم ( از گناه ) بودند ؟ فرمود : همانا رسول خدا ( ص ) در هر روز وشبى - بدون گناه - صد بار استغفار ميكرد وبسوى او توبه مينمود ، همانا خداوند دوستان خود را بمصيبتها و پيش آمدها گرفتار كند تا بدان واسطه بدون گناه به آنها اجر و ثواب دهد .