شرح - جزرى در نهاية پس از نقل حديثى نظير حديث گذشته گويد : « فرح » در اينجا و در امثال آن كنايه از خوشنودى وسرعت پذيرش وپاداش نيكو داشتن است زيرا اطلاق ظاهر « فرح » بر خداى تعالى جايز نيست .
9 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود : همانا خداوند دوست دارد بنده اى كه در فتنهء ( گناه ) افتد وبسيار توبه كند ، و هر كه اين گونه نباشد ( البته ) بهتر است ( يعنى آن كس كه خود را آلوده بگناه نكرده بهتر است از آنكه گناه كند و پس از آن توبه نمايد ) .
10 - جابر گويد : شنيدم حضرت باقر عليه السّلام مى فرمود : توبه كنندهء از گناه همانند كسى است كه گناه ندارد ، وآنكه در گناه بماند با اينكه آمرزش خواهد چون مسخره چى است .
شرح - يعنى كسى كه استغفار كند وآمرزش خواهد ولى با اين حال از گناه نيز دست نكشد مانند مسخره چى است كه خود را يا احكام دين را يا پروردگار را مسخره كند ، مجلسى ( ره ) گويد : زيرا او اظهار پشيمانى كند ولى در حقيقت پشيمان نيست زيرا پشيمانى حقيقى دنبالش دست كشيدن از گناه است ، و اگر در حقيقت مسخره كند بخداى بزرگ كافر شود .
11
- ( 3 ) حضرت باقر عليه السّلام فرمود : خداى عز وجل بداود عليه السّلام وحى فرمود : كه نزد بنده ام دانيال برو وبگو : همانا تو مرا نافرمانى كردى و من آمرزيدمت ، ونافرمانى كردى و تو را آمرزيدم ، ونافرمانى كردى و تو را آمرزيدم ، و اگر دربار چهارم نافرمانى مرا كنى تو را نيامرزم ؟ پس داود عليه السّلام نزدش آمد وفرمود : اى دانيال من فرستادهء خدايم بسوى تو ، واو به تو فرمايد : تو مرا نافرمانى كردى پس من آمرزيدم ، ونافرمانى مرا كردى و من تو را آمرزيدم ، ونافرمانى مرا كردى و تو را آمرزيدم ،
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 168
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٦٨