هر آينه به خدا سوگند اين فضيلت نيست مگر براى أهل ايمان ، عرضكردم : پس اگر بعد از توبه و استغفار از گناهان باز گناه كند و دوباره توبه كند ( چگونه است ) ؟ فرمود : اى محمد بن مسلم آيا باور دارى كه بندهء مؤمن از گناه خود پشيمان شود و از آن آمرزش خواهد وتوبه كند وخداوند توبه اش را نپذيرد ؟
عرضكردم : ( اگر ) چند بار اين كار را كرده ، گناه مىكند پس توبه كند و از خدا آمرزش خواهد ( اين چگونه است ) ؟ فرمود : هر آنگاه كه مؤمن به استغفار وتوبه بازگردد خداوند نيز بآمرزش او بر ميگردد ( وگناهانش را بيامرزد ) وبدرستى كه خداوند آمرزنده ومهربان است ، توبه را ميپذيرد ، و از كردارهاى بد درگذرد ، پس مبادا تو مؤمنان را از رحمت خدا دور سازى .
7 - ابو بصير گويد : از حضرت صادق عليه السّلام از تفسير گفتار خداى عز وجل پرسيدم ( كه فرمايد : همانا آنان كه پرهيزگارى كردند ) « هر گاه شيطان رهگذرى خود را بدانها سايد ياد آور شوند وبناگاه بينا شوند » ( سورهء اعراف آيه 201 ) فرمود : او بنده اى است كه آهنگ گناه كند سپس ياد آور از خدا شود و خود دارى كند ، پس اينست گفتارش ( كه فرمايد ) : « ياد آور شوند وبناگاه بينا شوند » .
8 - ابو عبيدهء حذاء گويد : شنيدم از حضرت باقر عليه السّلام كه ميفرمود : همانا خداى تعالى بتوبه ( وبازگشت ) بندهء خود فرحناكتر است از مردى كه در شب تارى شتر وتوشهء خود را گم كند و آنها را بيابد ، پس خدا بتوبهء بنده اش از چنين مردى در آن حال كه راحلهء گم شده را پيدا كند شادتر است .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 167
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٦٧