را دوست دارد ، و در دنيا و آخرت بر او پرده پوشى كند ، من عرضكردم : چگونه بر او پرده پوشى كند ؟
فرمود : هر چه از گناهان كه دو فرشتهء موكل بر او برايش نوشته اند از يادشان ببرد وبجوارح ( واعضاى بدن ) او وحى فرمايد : كه گناهان او را پنهان كنيد ، و به قطعه هاى زمين ( كه در آنجاها گناه كرده ) وحى فرمايد : كه پنهان دار آنچه گناهان كه بر روى تو كرده است ، پس ديدار كند خدا را هنگام ملاقات او و چيزى كه به ضرر او بر گناهانش گواهى دهد نيست .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : در نهايه گفته است كه در حديث ابى بن كعب آمده از پيغمبر ( ص ) از توبه نصوح پرسيد ؟ فرمود : آن توبهء خالصى است كه پس از آن بگناه بازگشت نكند . وشيخ بهائى گفته است كه مفسران در معناى توبهء نصوح چند وجه گفته اند از آنها جمله است اينكه مقصود توبه ايست كه مردمان را نصيحت كند واندرز دهد يعنى آنها را بخواند كه مانندش بياورند بخاطر آثار نيكى كه از آن در صاحبش آشكار شود يا صاحبش را اندرز دهد ويكسره از گناهان دست بكشد وهرگز بازگشت نكند .
و از آن جمله اينكه نصوح توبه ايست كه خالص و پاك براى رضاى خدا وخالصا لوجه الله باشد وريشهء اين لغت از « عسل نصوح » گرفته شده كه به معناى آن عسلى است كه خالص و پاك از موم باشد .
و از آن جمله اينكه « نصوح » از نصاحت بمعنى خياطت باشد ، زيرا بوسيلهء آن هر آنچه گناهان از پردهء ديانت پاره كرده رفو كند ، يا اين توبه ميانهء او واولياء خدا ودوستانش را جمع كند واو را به آنان متصل سازد چنانچه بوسيلهء دوختن ، تيكه هاى پارچه بهم متصل گردد .
2 - محمد بن مسلم از يكى از دو امام باقر و يا صادق عليهما السلام حديث كند كه در گفتار خداى عز وجل : « و آن كس كه بيايدش اندرزى از جانب پروردگارش پس باز ايستد ، از ان اوست آنچه در پيش گذشته است » ( سورهء بقره آيه 275 ) فرمود : ( مقصود از ) اندرز ( وموعظه در اين آيه ) توبه است .
3 - ابو الصباح كنانى گويد : پرسيدم از حضرت صادق عليه السلام از گفتار خداى عز وجل : « اى
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 164
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٦٤