دوم كه آلودگى بگناهان و طلب آمرزش پس از آن باشد خالى از حكمت الهى نيست بگفتارش كه فرمود : « به خدا سوگند اگر ادامه دهيد . . . » زيرا مانع از ظهور اين آثار ( يعنى مصافحه فرشتگان و راه رفتن بر روى آب ) كدورتهاى جسمانى وعلقه هاى بشرى ووسوسه هاى شيطانى وميل بزيورهاى دنيائى است ، و چون اينها زائل گرديد و اين موانع از بنده دور شد نور صرف و روح خالص گردد ، بصفات فرشتگان متصف شود ، ويكسره بروحانيين ملحق گردد و با آنان باشد و مانند آنها بر روى آب راه رود ، و اگر توضيح اين مطلب را خواهى گوئيم : براى روح انسانى در سير بسوى خدا منزلهائى است : 1 - عالم محسوسات 2 - عالم تخيلات 3 - عالم موهومات 4 - معقولات ، و در اين منزل است كه از ساير حيوانات جدا شود ، و در اين عالم چيزها بيند كه از عالم حس وخيال ووهم خارج است ، و در آنجا جان اشياء وحقائق آنها را ببيند ، و براى آن عرض عريض وزمينهء پهناورى است كه آغازش عالم انسان وسرانجامش عالم فرشتگان بلكه برتر از آن است واو است معراج انسان چنانچه آن سه منزل پست ترين منازل واسفل سافلين است - تا آنجا كه گويد - : و از اينجا دانسته شود كه صدور كرامات از اولياء مورد انكار نيست .
و در جملهء : « ولو لا انكم تذنبون »
فرمايد : اين گفتار دلالت كند بر اينكه در اين نوع از خلقت مصلحت بزرگى است زيرا صفت غفاريت و رحمت ولطف او آشكار شود ، بلكه ظاهر اينست كه همين گناه وآمرزش خواهى سبب بلندى درجات و ازدياد كمالاتشان گردد . . .
باب وسوسه وحديث نفس
1 - محمد بن حمران گويد : از امام صادق عليه السّلام از وسوسه گر چه بسيار باشد پرسيدم ؟ در پاسخ فرمود : چيزى در آن نيست ، ميگوئى ، « لا إله الا الله » . ( يعنى همين كلام وتفكر در آن وسوسه را از بين مىبرد زيرا مقصود از وسوسه وحديث نفس همان وسوسه هاى مربوط به خدا ومكان وكيفيت اوست ) .
2 - جميل بن دراج گويد : به حضرت صادق عليه السّلام عرضكردم : در دلم چيز بزرگى آمده ؟
فرمود : بگو « لا إله الا الله » جميل گويد : هر گاه در دلم چيزى مىآمد مىگفتم : لا إله الا الله آن چيز از دلم بيرون ميرفت .