از مؤمنين را بر سرشت ايمان آفريده پس هرگز برنگردند ، وبرخى از ايشان كسى است كه ايمانش عاريتى است ، پس اگر دعا كند و در دعا اصرار ورزد با ايمان بميرد .
باب در نشانهء عاريت دار ( ايمان )
1 - مفضل جعفى گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : براستى حسرت وپشيمانى وواى ، همهء اينها براى آن كس است كه به آنچه بيند سود نبرد و آنچه بر آن استوار است ( از روش و عقيده ) نداند كه چيست وآيا برايش سود بخشد يا زيان ؟ من عرضكردم : قربانت پس از ميان اين مردم رستگارشان بچه چيز شناخته شود ؟ فرمود : آن كس كه كردارش با گفتارش موافقت دارد ( و آنچه ميگويد بدان عمل كند ) گواهى بنجات ورستگارى براى او ثابت شده ، و هر كه كردارش موافقت با گفتارش ندارد ايمانش عاريت است .
شرح - مجلسى ( ره ) در گفتار امام صادق عليه السّلام كه فرمود : « همهء اينها براى آن كس است . . . » گويد : يعنى براى آن كس كه آنچه بيند و از عقايد و احكام واعمال و اخلاق وآداب داند بر طبق آن عمل نكند . و در جملهء « فاثبت له الشهادة »
گويد : « اثبت » بصيغهء مجهول خوانده شود ، يعنى خداى تعالى وفرشتگانش وحجتهاى الهى وهمهء مؤمنين برستگار بودنش گواهى دهند .
باب سهو دل ( وغفلت وفراموشى آن )
1 - ابو بصير و ديگران از حضرت صادق عليه السّلام حديث كنند كه فرمود : بدرستى كه ساعتى از شب و روز بر دل بگذرد كه نه در آن كفر است و نه ايمان ، وبمانند پارچه كهنه است ، گويد : سپس به من فرمود