عليه السّلام رساندم ، حضرت فرمود : اين كلام از جوشش نبوت است ( يعنى از سرچشمه نبوت جوشيده است . از فيض - ره .
شرح - ابو الخطاب محمد بن مقلاص اسدى كوفى است كه در آغاز كارش از اصحاب حضرت صادق عليه السّلام و از بزرگان آنها بود سپس برگشت ومذاهب باطلى اختراع كرد و امام صادق عليه السّلام او را لعن كرد و از او بيزارى جست ، وروايات بسيارى در مذمت او رسيده كه دلالت بر كفر ولعنش كند ، وگويند كه در بارهء حضرت صادق عليه السّلام غلو كرد تا بدان جا كه آن حضرت را خدا ميخواند و خود را از طرف آن حضرت پيغمبر بر اهل كوفه ميدانست .
4 - از برخى از اصحاب ما حديث شده است كه حضرت ابو الحسن عليه السّلام ( موسى بن جعفر يا فرزندش رضا عليهم السّلام ) فرمود : بدرستى كه خداوند پيغمبران را به نبوت خلق فرمود وجز پيغمبر نباشد ، و مؤمنين را بر ايمان آفريده وبجز مؤمن نباشد ( يعنى اينان بر نبودت وايمانشان ثابت قدم هستند وهرگز برنمىگردند ) ومردمى را ايمان عاريت داده ، پس اگر بخواهد براى آنها بپايان رساند ، و اگر بخواهد از ايشان باز گيرد ، فرمود : و در بارهء ايشان جارى است ( معناى آيهء شريفه ) « پس پايدار باشد وناپايدار ( سوره انعام آيه 98 ) وبمن فرمود : فلانى ايمانش عاريتى بود ، و همين كه بر ما دروغ بست آن ايمان عاريه از او گرفته شد .
توضيح - تمام آيه شريفه اين است كه خداوند فرمايد : « او است كه شما را از يك تن آفريد پس مستقر ( وپايدار ) ومستودع ( ناپايدار ) همانا تفصيل داديم آيتها را براى گروهى كه در مىيابند » .
5 - حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خداوند پيمبران را بر سرشت نبوت آفريد پس هرگز برنگردند واوصياء ( آنها را ) بر سرشت وصيتها ( و آنچه به آنها سفارش شده ) آفريد ، پس هرگز برنگردند ، وبرخى
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 147
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٤٧