باب در اشتراك منافقين وگمراهان وشيطان ( با مؤمنين و فرشتگان ) در دعوت الهيه
1 - جميل گويد : طيار به من مى گفت : شيطان كه از فرشتگان نبود ، وجز اين نيست كه فرشتگان مأمور به سجده براى آدم عليه السّلام شدند ، وشيطان گفت : من سجده نميكنم ، پس چرا شيطان گنهكار شد آنگاه كه سجده نكرد با اينكه او از فرشتگان نبود ؟ گويد : من واو خدمت حضرت صادق عليه السّلام شرفياب شديم ، وبخدا سوگند پرسش خود را به طرز نيكوئى طرح كرد وعرضكرد ، قربانت شوم بفرمائيد آنچه خداوند مؤمنين را خوانده است از اين كه فرموده است : « اى كسانى كه ايمان آورده ايد » آيا منافقان هم در اين خطاب وارد ميشوند ( وخطاب شامل آنان نيز گردد ) ؟ فرمود : آرى وشامل گمراهان نيز گردد ، وشامل هر كس كه بدعوت آشكار ( اسلام ) اعتراف كرده نيز گردد ، وشيطان هم از كسانى بود كه بدعوت آشكار با آنان ( يعنى فرشتگان ) اعتراف كرده بود .
شرح - مقصود از اين كه راوى گويد : طيار سؤال را خوب طرح كرد روشن است زيرا خدمت امام عليه السّلام كه رسيدند ادب را رعايت كرد و سؤال اصلى را كه صورت اعتراض بخداى تعالى داشت طرح نكرد ، بلكه سؤال ديگرى طرح كرد كه اين صورت را نداشت ولى در ريشه با هم مشترك بودند و از جواب امام عليه السّلام شبهه اصلى نيز بر طرف شده و جواب آن نيز داده ميشد ، و امام عليه السّلام چون از راه اعجاز منظور اصلى او را متوجه شده بود سؤال اصلى را هم مطرح فرموده و از آن جواب داد .
باب در تفسير گفتار خداى تعالى : « وبرخى از مردم خدا را بر حرف پرستش كنند »
1 - زراره گويد : از حضرت باقر عليه السّلام از گفتار خداى عز وجل : « وبرخى از مردم خدا را