( دين حق ) را رسانده اند و زنان بزنان .
باب آنان كه باميد خدايند وكارشان با خدا است
1 - حضرت باقر عليه السّلام در گفتار خداى عز وجل : « و ديگران كه باميد خداوند » ( سورهء توبه آيهء 106 ) فرمود : اينها مردمى مشرك بودند ، كه مانند حمزه و جعفر ونظائر ايشان را از مؤمنين كشتند ، سپس همانها مسلمان شدند پس خدا را بيگانگى شناختند وشرك را رها كردند ، وبدلهايشان ايمان را نپذيرفتند تا از مؤمنين باشند وبهشت بر آنها واجب گردد ، و بر انكارشان نيز نماندند تا كافر باشند و آتش دوزخ بر آنها لازم باشد ، پس آنها بر همين منوال هستند يا خدا عذابشان كند و يا توبه شان را بپذيرد .
2 - حضرت باقر عليه السّلام فرمود : * ( مُرْجَوْنَ لأَمْرِ الله ) * و آنان كه باميد خدايند مردمانى هستند كه مشرك بودند پس حمزه و جعفر و مانند اينها از مؤمنين را كشتند ، سپس همانها بعد از اين كارشان مسلمان شدند و خدا را بيگانگى شناختند وشرك را رها كردند ولى ايمان كامل نياوردند تا در زمرهء مؤمنين باشند وبدل ايمان نياوردند تا بهشت بر آنها واجب گردد ، و كافر نشدند تا آتش دوزخ بر آنها لازم شود ، پس اينان بر همين حال باميد خدايند .