فرو نشيند ( يا عقده هاى دلت باز شود ) .
توضيح - از روى هم رفته اين حديث مذمت بزرگى براى زراره استفاده شود در صورتى كه تمامى دانشمندان شيعه بر جلالت مقام وعدالت وراستگوئى زراره اتفاق دارند ، و از اين رو در پاسخ گوئى به اين حديث فرموده اند : اين گفتگوى زراره در آغاز كار او بوده چنانچه از خود حديث هم استفاده شود كه در سنين جوانى بوده ودلش راضى نمىشده كه مخالفين ببهشت روند و آنان را كافر مىدانسته ، و بعد از اين عقيده برگشته و با بيان امام عليه السّلام قانع شده است ، وگذشته از اين حديث در مقابل احاديث بسيارى كه مدح ووثاقت او رسيده است مقاومت نكند خصوصا كه از جهت ارسال اين حديث را ضعيف دانسته اند ، ووجه ديگر ضعف آن ، بودن محمد بن عيسى در سند آن است كه گر چه مدح وتوثيقى از برخى از علماء اماميه در بارهء او رسيده لكن سيد بن طاوس وصدوق واستادش ابن وليد او را ضعيف شمرده اند ، ومجلسى ( ره ) از شهيد ثانى نقل كند كه فرموده : روشن شده است كه تمام اخبارى كه در مذمت زراره رسيده است سندش بمحمد بن عيسى ميرسد ، و اين قرينهء بزرگى است بر اين كه نسبت به او حسادت ورزيده وانحرافى از او داشته است .
باب مستضعف ( ناتوان در دين )
1 - زراره گويد : از حضرت باقر عليه السّلام راجع بمستضعف پرسش كردم : فرمود : او كسى است كه حيلهء بكفر ندارد كه كافر شود ، و راهى بايمان نيابد ( تا مؤمن گردد ) نتواند مؤمن شود و نتواند كافر گردد ، و آنها كودكانند ، و هر مرد وزنى كه عقل ( وخرد ) آنها چون عقل كودكان است ، وقلم ( تكليف ) از آنان برداشته شده است .
توضيح - مجلسى ( ره ) گويد : اين كه حضرت در كفر تعبير به حيله فرمود و در ايمان تعبير به راه براى اين كه كفر راهى ودليل ندارد ، و اگر چيزى هم باشد كه انسان را بكفر بكشاند همان حيله گرى ونيرنگ وشبهات شيطانى است ، ولى اين كلام مجلسى ( ره ) با حديث آينده سازگار نيست .
2 - ونيز زراره از آن حضرت عليه السّلام حديث كند كه فرمود : مستضعفان « آن كسانند كه چاره اى نتوانند و راه به جائى نبرند » فرمود : ( يعنى ) چاره بسوى ايمان نتوانند و كافر هم نشوند ، ( و اينها كودكانند .