وطمع بر چهار شعبه است : شادى وشادكامى وتبختر ، وسرسختى ، وفزونطلبى ، پس شادى نزد خداوند خوش نيست ( و بد است ) وشادكامى وتبختر خود پسندى است ، و سر سختى بلائى است كه اگر كسى دچار شد او را بكشيدن بار گناهان وادار ميسازد ، وفزونطلبى ( وبرترىجوئى ) بازى وسرگرمى و ( موجب ) باز داشتن دل ( از ياد خداى تعالى ) است وپذيرفتن چيزيست ( يعنى دنيا وسرگرميهاى آن ) بجاى آنچه بهتر است ( يعنى آخرت ونعمتهاى آن ) مىباشد .
پس اين بود نفاق وستونها وشعبه هاى آن ، وخداوند بر تمام بندگان خود غالب است ، نامش بلند وذاتش و الا است ، وزيبا ونيكو ساخته است خلقت هر چيز را ، دو دست جودش گشاده است ، ورحمتش همه چيز را فرا گرفته ، امر او عيان ونورش تابان است ، بركتش بسيار وحكمتش نورانى است ، كتابش پا برجا وحجتش پيروز وهويدا است ، دينش پاك ، وسلطنتش محكم وپيروز است ، سخنش حق ، وموازينش عادلانه ورسولانش رساننده بودند . بدكردارى را گناه دانسته ، و گناه را فتنه ، فتنه را چركى شرده ، و كار نيك را بازگشت دانسته ، وبازگشت را توبه ، وتوبه را پاك كنده قرار داده ، پس هر كه توبه كند به راه راست هدايت يافته ، و هر كه گرفتار فتنه شود گمراه شده تا مادامى كه به خدا بازگشت نكند وبگناهش اعتراف ننمايد ، بر خدا دليرى نكند مگر هلاكشونده . از خدا بترسيد ، از خدا بترسيد ! كه چه اندازه باب توبه و رحمت وبشارت وبردبارى بزرگ در درگاهش ووسيع است ، و چه اندازه سخت است آن شكنجه ها ودوزخ وسختگيرى او ، پس هر كه باطاعتش دست يابد كرامتش را به خود جلب كند ، و هر كه در نافرمانيش در آيد ناگوارى وسختى پاداش كيفر او را چشد وبزودى زود روز پشيمانيش فرا رسد .
توضيح - و شرح : مواردى از اين بحث شريف محتاج بشرح وتوضيح است كه قسمتى از آنها در ضمن ترجمه ما بين پرانتز ذكر شد ، وپاره اى از آن موكول بپايان حديث گرديد ، يكى در جمله : * ( « فبئس الامر بين ادبار وفجور . . . اه » كه آنچه ترجمه شد بنا بر شرحى است كه مجلسى عليه الرحمه فرموده است .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 109
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٠٩