84 - 85 ) ( 1 ) پس خداوند اينها را بسبب ترك آنچه به او فرمان داده كافر دانسته ، و نسبت ايمان به آنها داده ولى از آنها نپذيرفته و آن ايمان نزد خداوند براى ايشان سودى ندهد ، پس فرموده : « پس چيست كيفر آنكه از شما اين كار را بكند جز خوارى در زندگانى دنيا و روز رستاخيز برگردانده شود بسوى سخت ترين عذاب و خدا غافل نيست از آنچه شما ميكنيد » .
وجه پنجم - از وجوه كفر
: كفر ( به معناى ) بيزارى است ، واينست گفتار خداى عز وجل كه ( در سورهء ممتحنه آيه 4 ) از حضرت ابراهيم عليه السّلام حكايت كند ( بقوم خود فرمود ) : « ما كفر ورزيديم بشما وپديدار شد ميان ما وشما دشمنى وكينه براى هميشه تا آنگاه كه شما ايمان بخداى يگانه آوريد » يعنى ما از شما بيزاريم ، وخداوند در آنجا كه ( داستان ) شيطان وبيزارى جستن او را از دوستانش از آدميزاده در قيامت ياد مىكند فرمايد : « من همانا كفر ورزيدم بدان چه مرا شريك گردانيديد از پيش » ( سورهء ابراهيم آيهء 22 ) وفرمايد : « جز اين نيست كه شما برگرفتيد بتانى را بجز خدا بدوستى ميان خويش در زندگانى دنيا پس روز قيامت كفر ورزد برخى از شما ببرخى ولعن كند برخى از شما برخى را » ( سورهء عنكبوت آيهء 25 ) يعنى بيزارى جويد برخى از شما از برخى .
باب ستونهاى كفر وشعبه هاى آن
1 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : كفر بر چهار پايه استوار شده : فسق ، غلو ، شك ، شبهه .
وفسق ( نيز ) بر چهار شعبه است : جفا ، كورى ، غفلت ، سركشى .