مرد : برخاست و بيرون رفت ، حضرت به من فرمود اى فضيل اين كه بود نزد تو ؟ گفتم كه بود ؟ فرمود حرورى بود ( ومذهب حروريه را داشت ) عرضكردم : او كافر است ؛ فرمود : آرى به خدا سوگند مشرك است .
15 - محمد بن مسلم گويد : شنيدم از امام محمد باقر عليه السّلام ميفرمود : هر چه را اقرار وتسليم بياورد ايمان است و هر چه را انكار وجحود بياورد آن كفر است .
16 - ابو حمزه گويد : شنيدم از امام باقر عليه السّلام كه مىفرمود : همانا على عليه السلام درى است كه خداوند ( براى مردمان ) گشود ، هر كه داخل آن گردد مؤمن است ، و هر كه از آن بيرون رود كافر است .
شرح - مجلسى ( ره ) گويد : مقصود از داخل آن كس باشد كه معرفت در باره حقش دارد ومقصود از خارج آن كس است كه منكرش باشد چه مطلقا و چه آنكه در مرتبه خودش منكر او گردد .
17 - رسول خدا ( ص ) فرمود : طاعت على عليه السّلام ذلت وخوارى است ، و معصيت ونافرمانى او سبب كفر بخداست ، عرض شد : اى رسول خدا چگونه طاعت على ذلت ونافرمانيش كفر به خدا است ؟ فرمود هر آينه على عليه السلام شما را به حق واميدارد ، پس اگر او را فرمان بريد در دنيا ) و در نظر مردمان خوار باشيد ، و اگر نافرمانيش كنيد بخداى عز وجل كافر شويد .
توضيح - مجلسى ( ره گويد ) ظاهر اينست كه مقصود ذلت وخوار يدر دنيا ونزد مردم است ، زيرا اطاعتش موجب ترك دنيا وزيور آنست ، وبتقسيم مساوى بين شريف ووضيع راضى باشد ، وبحكم حلال قناعت كند ، وتواضع نموده تكبر نورزد وتمامى اينها از چيزهائى است كه موجب ذلت نزد مردم دنيا مىشود .