باب خود بينى
توضيح - معنى عجب و فرق آن با تكبر در اول باب گذشته بيان شد .
1 - امام صادق عليه السّلام فرمود : همانا خدا دانست كه ارتكاب گناه براى مؤمن از خود بينى بهتر است و اگر چنين نبود ، هرگز مؤمنى بگناهى دچار نميشد .
2 - و فرمود : هر كه را خود بينى فراگيرد هلاك شود .
3 - على بن سويد گويد : از حضرت ابى الحسن عليه السّلام راجع به خود بينى و عجبى كه عمل را فاسد كند پرسيدم ، فرمود : خود بينى چند درجه دارد : بعضى از آن درجات اينست كه . كردار زشت بنده بنظرش جلوه كند و آن را خوب پندارد « 1 » و از آن خوشش آيد و گمان كند كار خوبى مىكند ، « 2 » و بعضى از درجاتش اينست كه : بنده به پروردگارش ايمان آورد و بر خداى عز و جل منت گذارد ، در صورتى كه خدا را بر او منت است « 3 » ( كه بايمانش هدايت فرموده ) .
4 - امام صادق عليه السّلام فرمود : مردى گناه مىكند و از آن پشيمان مىشود ، و كار شايسته ئى مىكند
هامش
« 1 » 1 - اشاره به آيه شريفه * ( أَ فَمَنْ زُيِّنَ لَه سُوءُ عَمَلِه فَرَآه حَسَناً
.
« 2 » 2 - اشاره به آيه شريفه * ( وَهُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً
.
« 3 » 3 - اشاره به آيه شريفه * ( يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا ، قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلامَكُمْ بَلِ اللَّه يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلإِيمانِ
.