او گواهى ميدهد كه شايسته پرستشى جز خداى يكتاى بىانباز نيست و اينكه محمد بنده و فرستاده اوست ، و اينكه روز قيامت بدون شك آمد نيست ، و اينكه خدا هر كه را در گور است زنده مىكند و اينكه زنده شدن پس از مردن حق است و وعده خدا حق است و حساب حق است و داورى حق است و ايستادن در برابر خدا حق است و آنچه محمد صلَّى الله عليه و آله آورده حق است و آنچه روح الامين ( جبرئيل ) نازل كرده حق است . بر اين عقيده زندگى كردم و بر اين ميميرم و بر اين از گور بر ميخيزم ان شاء الله .
و نيز ايشان را گواه گرفت كه اين وصيتنامه به خط خود من است كه وصيت جدم امير المؤمنين على ابن ابى طالب عليه السلام و محمد بن على ( امام باقر عليه السلام ) را حرف به حرف استنساخ كردهام ، و وصيت جعفر بن محمد هم مانند اينست . همانا من بعلى وصيت ميكنم و پسران ديگرم را همراه او ميسازم به شرط اينكه او بخواهد و آنها را شايسته تشخيص دهد و دوست داشته باشد كه تثبيتشان كند و اگر نخواست و دوست داشت كه خارجشان كند ، اختيار با اوست ، و با وجود او ايشان اختيارى ندارند .
و نيز وصيت نمودم به او و بپسرانم : ابراهيم و عباس و قاسم و اسماعيل و احمد ، سرپرستى موقوفات و اموال و بردگان و كودكانم را كه بازماندگان منند و نيز ام احمد را ، ولى سرپرستى زنانم با على است نه با آنها و توليت ثلث موقوفه پدرم و ثلث خودم نيز تنها با او است كه در هر راه خواهد به مصرف رساند و نسبت به آنها حق صاحب مال را نسبت بمالش دارد ، اگر خواهد بفروشد يا ببخشد يا واگذار كند يا به كسانى كه نام بردم يا ديگرانى كه نام نبردم صدقه دهد ، اختيار با او است . او بجاى من است در اين وصيت نسبت بمال و اهل و فرزندانم ، و اگر بخواهد برادرانش را كه در نوشتهام نام بردم ثابت بدارد ، و اگر نخواهد اختيار دارد
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 97
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٩٧