اداى آن عاجز است تا آنجا كه قلمها تمام شود و كاغذها سياه شود و باز هم فضيلت شما به آخر نرسد ، خدا نيكوكاران را چنين جزا ميدهد و هيچ نيروئى جز از خدا نيست .
حسين از همه ما داناتر و از لحاظ خويشتندارى سنگينتر و از جهت قرابت برسول خدا صلَّى الله عليه و آله نزديكتر است او پيش از خلقتش فقيه بوده ( يعنى خدا روحش را پيش از تعلق به بدن عالم و بلكه معلم ملائكه ساخت ) و پيش از آنكه زبان باز كند وحى خدا را خوانده است و اگر خدا در شخص ديگرى خيرى ميدانست ، محمد ( ص ) را بر نمىگزيد ، پس چون خدا محمد صلَّى الله عليه و آله را برگزيد ؛ و محمد على را انتخاب كرد و على شما را بامامت برگزيد و شما حسين را ، ما تسليم شديم و رضا داديم ، كيست كه به غير آن رضا دهد ؟ و كيست جز او كه در كارهاى مشكل خويش تسليمش شويم ؟ ! !
3 - محمد بن مسلم گويد شنيدم امام باقر عليه السلام مىفرمود : چون حسن بن على عليه السلام به حالت احتضار درآمد ، بحسين فرمود ، برادرم ! به تو وصيتى ميكنم ، آن را حفظ كن ، چون من مردم ، جنازهام را آماده دفن كن سپس مرا بسوى رسول خدا صلَّى الله عليه و آله بر تا با او تجديد عهدى كنم ، آنگاه مرا بجانب مادرم فاطمه عليها السلام برگردان ، سپس مرا ببر و در بقيع دفن كن و بدان كه از طرف حميرا ، ( عايشه ) كه مردم از زشتكارى و دشمن او با خدا و پيغمبر و ما خاندان آگاهند ، مصيبتى به من ميرسد ، پس چون امام حسن عليه السلام وفات كرد و روى تابوتش گذاردند ، او را به محلى كه پيغمبر صلَّى الله عليه و آله بر جنازه ها نماز ميخواند بردند ، امام حسين بر جنازه نماز گذارد و چون نمازش تمام شد داخل مسجدش بردند ، چون بر سر قبر
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 73
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٧٣