زندگانى حضرت ابو الحسن على بن محمد ( امام دهم ) عليهما السلام [ و الرضوان ]
آن حضرت در نيمه ذيحجه سال 212 متولد شد و بروايتى تولدش در ماه رجب سال 214 بوده و در 26 جمادى الآخر سال 254 درگذشت و بروايتى در ماه رجب سال 254 وفات نمود ، سنش بروايت اول 40 سال و 6 ماه و بروايت ديگر از نظر تولد 40 سال بوده است . متوكل عباسى آن حضرت را همراه يحيى بن هرثمة بن أعين از مدينه به سامرا آورد و در آنجا وفات نمود و در خانه خود مدفون گشت . مادرش ام ولد و نامش سمانه بود .
1 - خيران اسباطى گويد : در مدينه خدمت حضرت ابو الحسن ( امام دهم ) عليه السلام رسيدم ، به من فرمود : از واثق چه خبر دارى ؟ عرضكردم : قربانت ، وقتى از او جدا شدم با عافيت بود ، من از همه مردم ديدارم به او نزديكتر است ، زيرا ده روز پيش او را ديدهام ( و كسى در مدينه نيست كه او را بعد از من ديده باشد ) فرمود : اهل مدينه ميگويند : او مرده است ، چون به من فرمود : مردم ميگويند ( و شخص معينى را نام نبرد ) دانستم مطلب همانست ( واثق مرده است و حضرت بعلم غيب دانسته و توريه ميفرمايد ) سپس فرمود :
جعفر ( متوكل عباسى ) چه كرد ؟ عرضكردم : از او جدا شدم در حالى كه در زندان بود و حالش از همه مردم بدتر بود ، فرمود : او فرمانروا شد . ابن زيات ( وزير واثق ) چه كرد ؟ عرضكردم : قربانت ، مردم با او بودند