2 - امام صادق عليه السلام فرمود : حسن بن على عليهما السلام چهل و هفت ساله بود كه وفات كرد و در سال 50 هجرى بود و 40 سال بعد از پيغمبر زندگى كرد .
3 - ابو بكر حضرمى گويد : جعده دختر اشعث بن قيس كندى بحسن بن على عليهما السلام و كنيز آن حضرت زهر داد ، اما كنيزك زهر را قى كرد و اما امام حسن عليه السلام زهر در شكمش ماند و آماس كرد و درگذشت .
4 - امام صادق عليه السلام فرمود : حسن بن على عليهما السلام در يكى از سفرهاى عمره اش همراه مردى از اولاد زبير بود كه بامامتش معتقد بود ، در يكى از آبگاهها ، زير درخت خرماى خشكى كه از تشنگى خشك شده بود ، فرود آمدند ، در زير آن درخت فرشى براى امام حسن انداختند و در برابرش فرشى براى زبيرى ، زير درخت خرماى ديگرى ، زبيرى سر بالا كرد و گفت : اگر اين درخت خرماى تازه مىداشت از آن ميخورديم ، امام حسن فرمود : خرما ميل دارى ؟ زبيرى گفت : آرى ، حضرت دست بسوى آسمان برداشت و دعا كرد بسخنى كه من آن را نفهميدم ، پس درخت سبز شد و به حال خود برگشت و برگ و خرما برآورد ، ساربانى كه مركوب از او كرايه كرده بودند ، گفت : به خدا اين جادو است ، امام حسن عليه السلام فرمود : واى بر تو ، جادو نيست ، بلكه دعاى مستجاب پسر پيغمبر است ، پس بسوى درخت بالا رفتند و
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 361
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٦١