امورى كه امامت امام عليه السلام را ثابت مىكند
1 - ابن ابى نصر گويد : به امام رضا عليه السلام عرضكردم ، چون امام بميرد ، امام پس از وى بچه دليل شناخته مىشود ؟ فرمود : امام را علاماتيست : از جمله آنها اينست كه بزرگترين فرزند پدرش مىباشد و داراى فضيلت و وصيت است ، بطورى كه جماعت مسافرين مىآيند و مىپرسند : فلان امام ( كه وفات كرد ) بچه شخصى وصيت كرد ؟ همه مىگويند بفلان كس ، و سلاح در ميان ما ، مانند تابوتست در بنى اسرائيل ، امامت همراه سلاحست هر كجا كه باشد ( باحاديث 625 - 628 رجوع شود ) .
توضيح - موضوع بزرگترين فرزند دو استثنا دارد : 1 - در باره امام حسن و امام حسين 2 - در صورتى كه فرزند بزرگتر را عيبى باشد چنان كه در حديث 743 بيايد و مقصود از فضيلت ، كمال علم و شجاعت و سخاوت و ساير صفات كماليه است كه امام بايد از همه مردم در آن صفات كاملتر باشد .
2 - عبد الاعلى گويد : به امام صادق عليه السلام عرضكردم : كسى كه منصب امامت را غصب كرده و بناحق ادعا مىكند ، چه دليلى بر رد اوست ؟ فرمود : راجع بحلال و حرام از او بپرسند ( درست پاسخ نگفتنش دليل بر ادعاى دروغش مىباشد ) سپس به من رو كرد و فرمود : سه دليل هست كه جز در صاحب امر امامت فراهم نيايد : 1 - سزاوارترين مردمست نسبت به امام پيش از خود ( از لحاظ خويشاوندى ، صفات كماليه ، و اخلاق و رفتار ) 2 - و سلاح نزد اوست 3 - و وصيت امام سابق در باره او مشهور است بطورى كه چون در شهر امام وارد شوى و از عموم مردم و كودكان هم كه بپرسى : فلان امام بچه شخصى وصيت كرده ؟
ميگويند بفلان پسر فلان .