فرمود : رسول خدا صلَّى الله عليه و آله مردم را بولايت على دعوت فرمود ، قريش نزد آن حضرت انجمن كردند و گفتند : اى محمد ما را از اين امر معاف كن ، پيغمبر صلَّى الله عليه و آله به آنها فرمود : اين امر با خداست با من نيست ، آنها حضرت را متهم كردند و از نزدش بيرون آمدند . پس خدا اين آيه نازل فرمود :
« بگو من اختيار زيان زدن و هدايت كردن شما را ندارم . بگو هيچ كس مرا در برابر خدا پناه ندهد ( اگر نافرمانيش كنم ) و جز او پناهگاهى نيابم ، مگر اينكه از جانب خدا ابلاغ كنم و پيغامهاى او را ( در باره على عليه السلام ) برسانم 22 - » .
عرضكردم : اين تنزيل است ؟ فرمود : آرى ، سپس خدا براى تأكيد مطلب فرموده است : « و هر كه نافرمانى خدا و رسولش كند ( در باره ولايت على ) آتش دوزخ هميشه و جاودان براى او است » عرض كردم : « تا زمانى كه عذاب موعود را ببينند خواهند دانست كيست كه ياورش ناتوانتر و سپاهش كمتر است - 23 - » فرمود : مقصود از اين آيه امام قائم و ياران او است .
عرضكردم : « بر آنچه ميگويند شكيبا باش - 9 سوره 72 - » فرمود : يعنى آنچه در باره تو ميگويند « و از آنها ببر ، بريدنى نيكو . و مرا واگذار ( اى محمد ) با تكذيبكنندگان ( نسبت به وصيت ) كه صاحب نعمتند و اندكى مهلتشان ده - 11 - » عرضكردم : اين تنزيل است ؟ فرمود : آرى ( يعنى كلمه بوصيك نيز نازل شده است ) .
عرضكردم : « تا بيقين رسند كسانى كه به آنها كتاب داده شده ؟ - 31 سوره 74 - » فرمود : يعنى تا يقين كنند كه خدا و پيغمبر و وصيش برحقند .
عرضكردم : « و آنها كه ايمان آوردهاند ، ايمانشان بيفزايد ؟ » فرمود : يعنى ايمانشان بولايت وصى
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 314
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣١٤