آنها در گمراهى بودند ، نه بولايت امير المؤمنين ايمان آوردند و نه بولايت ما و گمراه بودند و گمراه كننده خدا ايشان را در گمراهى و طغيان همى كشيد تا بمردند ، و خدا ايشان را ببدترين جايگاه و ناتوانتر سپاه رسانيد .
عرضكردم : خدا فرمايد : « تا چون موعود خويش يا عذاب و يا رستاخيز را ببينند ، خواهند دانست نيست كه مكانش بدتر و سپاهش ناتوانتر است » فرمود : اما اينكه فرمايد : « تا چون موعود خويش را ببينند » آن خروج قائم و رستاخيز است ، در آن روز خواهند دانست با آنچه را كه بدست قائمش بر آنها فرود آورد ، اينست كه ميفرمايد : « كيست كه مكانش بدتر ( يعنى نزد قائم ) و سپاهش ناتواناتر است .
عرضكردم : خدا فرمايد : « خدا هدايت هدايتشدگان را بيفزايد » فرمود : خدا در آن روز آنهائى را كه هدايت شدهاند بسبب پيرويشان از قائم هدايت روى هدايت افزايد ، زيرا او را رد نكنند و منكر نشوند .
عرضكردم : خدا فرمايد : « اختيار شفاعت ندارد . مگر كسى كه نزد خداى رحمان پيمان بسته باشد - 87 سوره 19 - » فرمود : يعنى مگر كسى كه با ولايت امير المؤمنين عليه السلام و ائمه بعد از او ديندارى خدا كند . اينست پيمان نزد خدا .
عرضكردم : خدا فرمايد : « كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردند خداى رحمان براى آنها محبتى قرار خواهد داد - 96 - » فرمود : آن محبتى كه خداى تعالى مىفرمايد : دوستى امير المؤمنين عليه السلام است .
عرضكردم : « ما تنها اين قرآن را به زبان تو روان كردهايم تا پرهيزگاران را بشارت دهى و گروه سرسخت را بدان بيم دهى - 97 - » فرمود : خدا قرآن را به زبان او روان كرد ، زمانى كه امير المؤمنين عليه السلام را براهنمائى منصوب كرد ، پس مؤمنان را بشارت داد و كافران را به آن بيم داد ، و اين كافران همان كسانند كه خدا در كتابش آنها را سرسخت يعنى كافر ناميده ، باز از آن حضرت در باره اين قول خدا
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 309
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٠٩