آنها شيعيان ما هستند و خدا آنها را براى رحمتش آفريده ، از اين رو فرمود : « ايشان را براى ترحم آفريد » يعنى براى اطاعت امام آفريد و امام همان رحمتى است كه خدا مىفرمايد : « رحمت من همه چيز را فرا گرفته 156 سوره 7 - » آن رحمت علم امامست و علم امام كه مأخوذ از علم خداست همه چيز را فراگرفته آنها شيعيان ما هستند ( كه علم امام آنها را فراگرفته و ديگران چون از علم امام بهره ئى نبرند ، آنها را فرا نميگيرد ) .
سپس خداى تعالى فرمايد : « رحمت خدا را براى كسانى كه پرهيز كنند مقرر ميدارد » يعنى از ولايت و طاعت غير امام پرهيز كنند ، سپس فرمايد : « او را نزد خود در تورات و انجيل نوشته مييابند » مقصود از او پيغمبر صلَّى الله عليه و آله و وصيش و امام قائم است « كه ايشان را امر بمعروف ميكنند ( زمانى كه قيام فرمايد ) و از منكر « 1 » بازشان ميدارد » و منكر « 2 » كسى است كه فضيلت امام را نپذيرد و منكر شود « و چيزهاى پاكيزه را براى ايشان حلال مىكند » چيز پاكيزه بدست آوردن علم است از اهلش « و پليدىها را بر ايشان حرام مىكند » پليديها گفتار مخالفين است « و بار سنگين را از گردنشان بنهد » و آن گناهانى است كه پيش از شناختن فضيلت امام در ميانش بودند « و بند و زنجيرهائى كه بر دوش داشتند » و زنجيرها همان سخنانى است كه در باره ترك فضيلت امام مىگفتند ، در صورتى كه به آن دستور نداشتند ، پس چون فضيلت امام را شناختند ، بار گران را از دوششان بنهد و بار گران همان گناهست .
سپس خداى تعالى آنها را معرفى كرده و فرموده است : « كسانى كه به او ( يعنى به امام ) ايمان آورده و گراميش داشته و ياريش كردهاند و از نورى كه همراه او نازل شده پيروى كردهاند ايشان رستگارانند - 157
هامش
« 1 » منكر ( به صيغه اسم مفعول ) بمعنى كار زشت است .
« 2 » منكر ( به صيغه اسم فاعل ) بمعنى انكاركننده و انجام دهنده كار زشت است .