نسبت بولايت كافرند .
78 - سلام گويد : از امام باقر عليه السلام اين قول خداى تعالى را پرسيدم : « كسانى كه بر زمين آهسته راه ميروند - 63 سوره 25 - » فرمود : ايشان اوصياء هستند كه از بيم دشمنشان ( آهسته راه ميروند ) .
79 - اصبغ بن نباته از امير المؤمنين عليه السلام راجع بقول خداى تعالى : « مرا و پدر و مادرت را سپاسگزارى كن و سرانجام بسوى منست - 14 سوره 31 - » پرسيد ، حضرت فرمود : پدر و مادرى كه خدا سپاسگزارى ايشان را واجب كرده ، آنهايند كه علم از آنها تراوش كند و حكمت را ( پس از مرگ خود ) به ارث گذارند و مردم باطاعتشان مأمورند . و خدا پس از آن فرمايد : « سرانجام بسوى منست » سرانجام بندگان بسوى خداست و راهنمايش همان پدر و مادر هستند .
سپس خدا روى سخن را متوجه پسر حنتمه و رفيقش نموده ( يعنى عمر و ابو بكر ، زيرا حنتمه نام مادر عمر است ) و نسبت بخاص و عام ( پيغمبر و ساير مردم ) فرموده است : « و اگر با تو ستيزه كنند كه به من شرك آورى » يعنى از پيش خود در باره وصىات سخنى گوئى و از آنكه دستور اطاعتش دارى برگردى از آنها فرمان مبر و سخنشان را مشنو .
سپس روى سخن را متوجه پدر و مادر نموده و فرموده است : « در دنيا بنيكى همدمشان باش » يعنى فضيلت آنها را بمردم بشناسان و بروش آنها دعوت كن ، و همين است معنى قول خدا « و راه كسى را كه سوى من بازگشته پيروى كن ، سپس بازگشت شما بسوى من است » پس فرمود : اول بسوى خدا و سپس بسوى ماست . از خدا پروا كنيد و نافرمانى اين پدر و مادر نكنيد ، زيرا خرسندى آنها خرسندى خدا ، و خشمشان خشم خداست .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 302
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٠٢