71 - امام صادق عليه السلام راجع بقول خداى تعالى : « بگفتار خوب هدايت شدند و به راه ستوده هدايت يافتند - 24 سوره 22 - » فرمود : اينها حمزه و جعفر و عبيده و سلمان و ابو ذر و مقداد بن اسود و عمار هستند كه بامير المؤمنين عليه السلام هدايت يافتند .
و قول خداى تعالى : « خدا ايمان را محبوب شما كرد و آن را در دل شما بياراست ( مقصود از ايمان امير المؤمنين است ) و كفر و فسق و نافرمانى را مكروه شما كرد - 7 سوره 49 - » مقصود اولى و دومى و سومى است ( پس امير المؤمنين عليه السلام بواسطه قوت و شدت ايمانش ، گويا عين ايمان شده و همچنين غاصبين خلافت عين كفر و فسق و عصيانند ) .
72 - ابو عبيده گويد : از امام باقر عليه السلام در باره اين آيه پرسيدم : « اگر راست گوئيد كتابى پيش از اين قرآن يا باقيمانده علمى براى من بياوريد - 4 سوره 72 - » فرمود : مقصود از كتاب تورات و انجيل است و مقصود از باقيمانده علم ، علم اوصياء پيغمبرانست .
توضيح - ظاهرا ذكر اين روايت در اين باب مناسب نيست ، زيرا مقصود از اين باب ولايت امير المؤمنين و ائمه معصومين عليهم السلام است و مراد باوصياء پيغمبران در اين روايت ، اوصياء پيغمبران گذشته پيش از خاتم الأنبياء است .
73 - حضرت ابو الحسن عليه السلام فرمود : چون رسول خدا صلَّى الله عليه و آله در خواب ديد كه تيم و عدى ( ابو بكر و عمر ) و بنى اميه بر منبر او مينشينند ، او را هراس و غم گرفت ، خداى تبارك و تعالى آيه قرآنى نازل فرمود تا مايه دلداريش باشد : « و چون بفرشتگان گفتيم : بآدم سجده كنيد ، همه سجده كردند ، مگر ابليس كه سرپيچى كرد - 116 سوره 20 - » سپس بپيغمبر وحى فرستاد كه : اى محمد !
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٩٩