عذاب رستند ، خاندان پيغمبر اسلام هم كه ائمه معصومينند ، از آن حضرت پيروى كرده و ايمان و تقوى را بدرجه كامل دارا گشتند .
68 - امام باقر عليه السلام در باره قول خداى تعالى : « و چون عذاب را نزديك بينند ، چهره كافران زشت و بدريخت شود و به آنها گويند : اين همانست كه آن را طلب ميكرديد - 27 سوره 67 - » فرمود : اين آيه در باره امير المؤمنين و آن اصحابش نازل شده كه كردند آنچه كردند ( مانند طلحه و زبير و خوارج و امثال آنها ) آنها ( در قيامت ) مىبينند كه امير المؤمنين در مقامىست كه همه بحالش غبطه مىبرند ، پس چهره هاى ايشان زشت شود و به آنها گفته شود « اين همانست كه آن را ميخواستيد » همان كسى كه نامش را به خود مىبستيد ( يعنى لقب امير المؤمنين كه مختص به او بود به خود ميبستيد ) .
توضيح - بيشتر تفاسير مقصود از ضمير در كلمه رأوه را عذاب دانستهاند چنان كه در ترجمه بيان كرديم ولى طبق تفسيرى كه از أعمش نقل شده و در اين روايت هم بيان شد ، مقصود از آن مقام قرب على بن ابى طالب عليه السلام است .
69 - امام صادق عليه السلام در باره قول خداى تعالى : « و شاهد و مشهود - 3 سوره 85 - » فرمود : پيغمبر صلَّى الله عليه و آله و امير المؤمنين است . ( يعنى پيغمبر بامامت على عليه السلام گواهى داد و على عليه السلام مورد گواهى آن حضرت قرار گرفت .
70 - عمر حلال گويد : از حضرت ابو الحسن عليه السلام راجع بقول خداى تعالى : « پس بانگ زنى ميان آنها بانگ زند كه لعنت خدا بر ستمگران باد - 44 سوره 7 - » پرسيدم فرمود : بانگ زن امير المؤمنين عليه السلام است .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 298
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٩٨