عليه السلام قيام كند ، به حكم داود و سليمان حكم دهد و گواه نطلبد .
شرح - مقصود از حكم داود ، حكم دادن پيغمبر و امامست طبق علم و يقينى كه خودش دارد و بگواهان و ادله و قرائن احوال طرفين دعوى توجه نميكند ، زيرا جناب داود عليه السلام قضاوتش اين گونه بوده است . و اين مسأله در ميان فقهاء و متكلمين اسلامى مورد اختلافست .
علامه مجلسى ( ره ) در كتاب مرآت العقول ج 1 ص 297 گويد : شيخ مفيد قدس سره در كتاب المسائل فرموده است : امام ميتواند طبق علم و يقين خود حكم كند ، چنان كه طبق ظاهر شهادتها حكم مىكند و هر گاه بداند حقيقت و واقع بر خلاف شهادت گواهانست ، گواهى آنها را رد مىكند و طبق آنچه خدا به او فهمانيده حكم مىكند ، و بعقيده من ممكن است گاهى حقيقت و باطن امر از امام پنهان شود و طبق ظاهر حكم كند اگر چه بر خلاف واقع و حقيقتى باشد كه خدا آن را مىداند ، و ممكن است خدا امام را آگاه كند و گواه راستگو را از دروغگو برايش مشخص سازد و حقيقت حال از امام پوشيده نگردد اين امور بسته بالطاف و مصالحى است كه كسى جز خداى عز و جل آن را نداند ، و طايفه اماميه را در اينجا سه قولست :
1 - برخى گويند : قضاوتهاى ائمه همواره طبق ظواهر است و هرگز طبق علم خود حكم نمىكنند .
2 - بعضى گويند : قضاوتهاى ايشان طبق باطن و حقيقت است نه طبق ظواهرى كه ممكن است خلافش آشكار شود .
3 - دسته اى مانند آنچه من اختيار كردم عقيده دارند ( يعنى عقيده دارند ، امام عليه السلام گاهى طبق ظاهر و گاهى طبق باطن حكم مىكنند ) - پايان نقل مجلسى ( ره ) - ولى از اخبار اين باب و از عنوانى كه مرحوم كلينى اتخاذ كرده است معلوم مىشود كه ائمه عليهم السلام هر گاه مبسوط اليد بوده و در تقيه نباشند طبق واقع و باطن قضاوت مىكنند .
2 - امام صادق عليه السلام ميفرمود : دنيا پايان نيابد تا آنكه مردى از فرزندان من بيرون آيد كه طبق حكومت آل داود حكم كند ، گواه نخواهد و حق هر كس را به او عطا كند .
3 - عمار ساباطى گويد : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : هر گاه شما حاكم شويد ، چگونه حكم كنيد ؟ فرمود : طبق حكم خدا و حكم داود ، و هر گاه موضوعى براى ما پيش آيد كه آن را ندانيم . روح
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 248
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٤٨