ما نسبت بامر و فهم و حلال و حرام در يك روش هستيم و اما پيغمبر صلَّى الله عليه و آله و على فضيلت خود را دارند .
شرح - مقصود از امر يا امر امامت و خلافتست و يا فرمانيست كه بمردم ميدهند و اطاعتش واجبست و نسبت بفضيلت على عليه السلام بر امامان ديگر رواياتى وارد شده كه از جمله آنها همين روايت است و روايت ديگريست كه لقب امير المؤمنين را منحصر و مختص به آن حضرت بيان مىكند و نيز از رواياتى استفاده مىشود كه بعد از آن حضرت حسنين و پس از آنها امام دوازدهم عليهم السلام فضيلت دارد ، و بقيه هشت امام ديگر برابرند .
امام عليه السلام امام پس از خود را ميشناسد و آيه « خدا بشما فرمان ميدهد كه امانات را باهلش بپردازيد » در باره آنها نازل شده است
1 - بريد عجلى گويد : از امام باقر عليه السلام در باره قول خداى عز و جل « خدا بشما فرمان ميدهد كه امانتها را به صاحبانش برسانيد و چون ميان مردم داور شديد به عدالت حكم كنيد - 62 سورهء 4 - » پرسيدم ، فرمود : خدا ما را قصد كرده است ، كه بايد امام پيشين كتابها و علم و سلاح را به امام بعد از خود برساند « و چون ميان مردم داور شديد ، به عدالت حكم كنيد » يعنى به آنچه دست شماست ( از احكام و قوانين خدا حكم كنيد ) سپس خداى تعالى بمردم فرمايد : « كسانى كه ايمان آوردهايد ! خدا را اطاعت كنيد و رسول و