و طبق رأى و سليقه خويش براى خود امامى بتراشد و در اصول و فروع دين بقياس و استحسان و نظرات شخصى خويش اكتفا كند ) .
2 - محمد بن مسلم گويد : شنيدم امام باقر عليه السلام ميفرمود : هر كه ديندارى خدا كند با عبادتى كه خود را در آن به زحمت افكند ولى پيشوائى از جانب خدا براى خود نگرفته باشد ، كوشش او پذيرفته نيست و او گمراهست و سرگردان و خدا كردار او را ناپسند دارد و حكايت او حكايت گوسفندى است كه از چوپان و گله خويش گم شود و تمام روز را با تلاش در رفت و آمد باشد و چون شب بر او پرده افكند ، گله ئى را كه از چوپان خودش نيست ببيند ، بسوى آن گرايد و به آن فريب خورد و در خوابگاه آن گله بخوابد .
هنگامى كه چوپان گله خود را حركت دهد ، آن چوپان و گله را ناشناس بيند ، باز با شتاب و سرگردانى در جستجوى چوپان و گله خود برآيد ، گوسفندانى را با چوپانش به بيند ، بسوى آن گرايد و بدان فريفته شود ، چوپان هم او را فرياد زند كه بيا و بچوپان و گله خود پيوند كه تو از چوپان و گله خود گمگشته و سرگردانى ، آن گوسفند هراسان و سرگردان و تنها به اين سو و آن سو زند و چوپانى هم ندارد كه بچراگاهش رهبرى كند يا بمنزلش رساند .
در همين هنگام گرگ گمشدن او را مغتنم شمارد و او را بخورد ، چنين است به خدا اى محمد ! حال كسى كه از جمله اين امت باشد و او را امامى آشكار ( يعنى امامتش با دليل متقن ثابت شده ) و عادل از طرف خداى جل و عز نباشد ، او گمشده و گمراهست و اگر بر اين حال بميرد ، با كفر و نفاق مرده است .
بدان اى محمد ! كه پيشوايان ستمگرى و پيروانشان از دين خدا بركنارند ، خود گمراه گشته و مردم را گمراه كردهاند ، اعمالى كه بجا مىآورند ، مانند خاكسترى باشد كه تند بادى در روز طوفانى به دو زند
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 204
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٠٤