كرديد و اگر از روى باطل با مردم مخالفت كرديد ، گناه آن باطل با گناه كار تازه ئى كه كرديد ( و با من هم مخالفت ورزيديد ) به گردن شماست ، علاوه بر اينكه بيعت شما با من در مخالفت با مردم [ اينكه خود را مخالف مردم وصف كرديد ] جز براى طمع دنيا نبوده است ، شما ميگوئيد : من اميدتان را قطع كردم و چنين عقيده داريد ، خدا را شكر كه عيب دينى بر من نگرفتيد .
و اما آنچه مرا از پيوند با شما بازداشت همان ( سوء عقيده و خبث باطنى شما ) است كه شما را از حق برگردانيد و وادار كرد كه طوق بيعت را از گردن خود بيفكنيد چنان كه چار پاى سركش افسار خود را پاره مىكند ، تنها خداست پروردگار من كه چيزى را با او انباز نسازم ، شما نگوئيد او سودش كمتر و دفاعش سستتر است كه سزاوار نام شرك و نفاق ميگرديد .
و اما اينكه گفتيد : من شجاعترين پهلوانان عربم و شما از لعنت و نفرينم گريزانيد ، بدانيد كه هر مقامى مناسب كارى است ، آنگاه كه نيزه ها از هر سو بجنبش آيد و يالهاى اسبان پريشان شود ، و ششهاى شما ( از ترس ) در درونتان باد كند ، آنجاست كه خدا مرا با دلى قوى كارگزارى كند ، و اما اگر همين را ناخوش داريد كه من شما را نفرين كردهام ، نبايد بيتابى كنيد از اينكه بعقيده شما مردى جادوگر و از طايفه جادوگران بر شما نفرين كند .
بار خدايا ، اگر طلحه و زبير به من ستم كردهاند و افترا بستهاند ( و نسبت جادوگرى و قتل عثمان به من دادهاند ) و شهادت خود را ( نسبت به آنچه از پيغمبر صلَّى الله عليه و آله در باره من شنيدند ) كتمان كردند و نسبت به من از تو و پيغمبرت نافرمانى كردند ، زبير را ببدترين وضعى بكش و خونش را در گمراهيش بريز و طلحه را خوار گردان و در آخرت بدتر از اين را براى آنها ذخيره كن ، آمين بگو .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 149
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٤٩