ممكن است مقصود اين باشد كه در مقدار غيبت امام بدا حاصل شده است ، چنانچه در آخر روايت ميفرمايد ، فان لله بداءات و ممكن است بيان مقدار سرگردانى و عدم تعيين تكليف باشد و استقرار غيبت پس از آن مدت باشد و از محدث استرآبادى ( ره ) نقل مىكند كه مراد اينست كه آحاد مدت غيبت شش است و ظهور آن حضرت در هفتمين است و كلمه « نيكان اين عترت » اشاره برجعت ائمه ديگر دارد و بداهاى خداى تعالى مربوط به امتداد غيبت و زمان ظهور آن حضرتست كه بواسطه مصالح بزرگى كه برخى از آنها بعدا ذكر مىشود ، از خلق پنهان شده است ، و اراده هاى او از لحاظ اظهار و پنهان داشتن از خلق و غيبت و ظهور آن حضرتست ، و غايات منافع و مصالحى است كه در اين امور است و نهايات از نظر پايان غيبت آن حضرتست از لحاظ آنچه از نظر بدا براى مردم ظاهر مىشود .
8 - معروف بن خربوذ گويد امام باقر عليه السلام فرمود : ما ائمه مانند اختران آسمانيم كه هر گاه اخترى غروب كند ، اختر ديگرى طالع شود ، ( هر گاه امامى بميرد ، امامى ديگر جانشينش شود ) تا زمانى كه با انگشت اشاره كنيد و گردن بسويش كج كنيد ( يعنى تقيه را ترك كنيد و امر امامتش را شهرت دهيد ) خدا اخترش را از شما پنهان كند و فرزندان عبد المطلب مساوى شوند و امام از غير امام شناخته نشود ، پس چون اختر شما طالع شد ، ( امامتان ظاهر شد ) پروردگارتان را سپاس گوئيد .
9 - زراره گويد : شنيدم امام صادق عليه السلام ميفرمود : همانا براى حضرت قائم عليه السلام پيش از آنكه ظهور كند غيبتى است ، عرضكردم : براى چه ؟ فرمود : زيرا او ميترسد - و با دست اشاره بشكمش فرمود - يعنى از كشته شدن ميترسد .
10 - محمد بن مسلم گويد : شنيدم امام صادق عليه السلام ميفرمود : اگر خبر غيبت صاحب الامر بشما رسيد منكر آن نشويد .
الكافي ( أصول الكافي ) ( فارسي ) — صفحة 137
مساهمون: الشيخ الكليني
ص١٣٧